روز جهانی کودک و یادآوری حقوق کودکان و مقابله با کودک‌آزاری 1405

حقوق کودک، حقوق آینده است. بیایید با احترام به جسم و روح کودکان، جامعه‌ای سالم بسازیم.

کودک‌آزاری تنها تنبیه بدنی نیست؛ تحقیر، توهین و نادیده گرفتن نیازهای عاطفی نیز آسیب‌هایی جبران‌ناپذیرند.

۱۶ مهر، روز یادآوری پیمان ما با کودکان برای ساختن دنیایی امن و بدون خشونت است.

هر کودک حق دارد بخندد، بازی کند و در امنیت کامل زندگی کند. سکوت در برابر کودک‌آزاری جایز نیست.

حمایت از حقوق کودک، وظیفه‌ای همگانی و شرعی است. بیایید صدای رسای کودکان بی‌پناه باشیم.

کودکانِ کار، قربانیان خاموش فقر و بی‌عدالتی هستند. روز کودک روز اندیشیدن به حقوق فراموش شده آنان است.

امنیت روانی کودک در خانواده، پایه و اساس سلامت جامعه است. مراقب کلام و رفتارمان با کودکان باشیم.

آموزش «نه گفتن» به کودکان، مهم‌ترین گام در پیشگیری از سوءاستفاده‌ها و آسیب‌های اجتماعی است.

کودکان امانت خدا هستند؛ خیانت در امانت الهی با هیچ بهانه‌ای پذیرفته نیست. نه به کودک‌آزاری.

شنیدن صدای کودک و جدی گرفتن احساسات او، اولین اصل در رعایت حقوق کودک است.

حمایت از کودک، حمایت از انسانیت است. روز ملی کودک گرامی باد.

قانون و شرع حامی کودکان هستند. اجازه ندهیم هیچ کودکی در سکوت رنج بکشد.

حق تحصیل، حق بازی و حق داشتن هویت، از حقوق اولیه هر کودک ایرانی است.

کودکان آیینه رفتار ما هستند. با رعایت حقوقشان، احترام و قانون‌مندی را به آن‌ها بیاموزیم.

دفاع از حقوق کودکان مظلوم، پیروی از سیره امیرالمؤمنین (ع) است. بی‌تفاوت نباشیم.

جامعه‌ای که حقوق کودکانش را محترم شمارد، آینده‌ای روشن و عاری از خشونت خواهد داشت.

مراقبت از کودکان در فضای مجازی، بخشی نوین و حیاتی از حقوق کودک در عصر امروز است.

هر کبودی بر تن کودک، لکه‌ای بر وجدان جامعه است. با کودک‌آزاری مقابله کنیم.

حقوق کودک لطف نیست، وظیفه است. وظیفه‌ای که بر دوش تک‌تک ماست.

بیایید دنیایی بسازیم که در آن هیچ کودکی طعم تلخ ترس و ناامنی را نچشد.

شانزدهم مهرماه، فرصتی برای بازخوانی قوانین حمایت از کودکان و نوجوانان و تأکید بر اجرای دقیق آن‌هاست.

روز ملی کودک، یادآور مسئولیت دولت، خانواده و نهادهای مدنی در صیانت از کرامت انسانی کودکان است.

مقابله با پدیده‌های شوم کودک‌آزاری و کار کودکان، نیازمند عزم ملی و فرهنگ‌سازی دینی است.

تأمین سلامت جسمی، روانی و معنوی کودکان، اولویت اصلی برنامه‌های توسعه اجتماعی کشور است.

سازمان‌های حمایتی و اورژانس اجتماعی، پناهگاه امن کودکان در معرض آسیب هستند. این روز گرامی باد.

ترویج فرهنگ فرزندپروری مثبت و اسلامی، موثرترین راهکار برای پیشگیری از خشونت علیه کودکان است.

رعایت حقوق کودکان در نظام آموزشی و قضایی، نشانگر بلوغ فرهنگی و تمدنی یک ملت است.

روز کودک مجالی است برای تقدیر از فعالان حقوق کودک که خالصانه برای رفاه این قشر تلاش می‌کنند.

توجه به کودکان دارای معلولیت و نیازهای ویژه، بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق شهروندی کودکان است.

امید است با همت همگانی، شاهد ریشه‌کنی فقر فرهنگی و اقتصادی که عامل اصلی تضییع حقوق کودکان است، باشیم.

والدین آگاه، کودکانی ایمن تربیت می‌کنند. آگاهی از حقوق کودک را جدی بگیریم.

تنبیه بدنی هیچ‌گاه روش تربیتی موثری نبوده و نیست. با شکیبایی و گفتگو کودکان را راهنمایی کنیم.

کودکان باید بدانند بدنشان حریم خصوصی آن‌هاست. این آموزش را از سنین پایین شروع کنیم.

گوش دادن فعال به صحبت‌های کودک، اعتماد به نفس او را تقویت کرده و او را از آسیب‌ها مصون می‌دارد.

مقایسه کردن کودکان با یکدیگر، نوعی خشونت روانی است که استعدادهای آنان را می‌کشد.

به کودکان بیاموزیم که اگر کسی آن‌ها را آزار داد، حتماً با یک بزرگتر قابل اعتماد صحبت کنند.

خشونت خانگی علیه همسر، مصداق بارز کودک‌آزاری است، زیرا امنیت روانی خانه را ویران می‌کند.

بازی حق کودک است، نه پاداش. محروم کردن کودک از بازی، تضییع حق طبیعی اوست.

احترام به نظرات کودک در تصمیم‌گیری‌های مربوط به او، تمرین دموکراسی و مسئولیت‌پذیری در خانواده است.

محبت بی قید و شرط، قوی‌ترین سپر دفاعی کودک در برابر ناهنجاری‌های اجتماعی است.

من و تو مسئولیم؛ در برابر چشمان گریان کودکی که در خیابان دست‌فروشی می‌کند.

بی‌تفاوت رد نشویم. گزارش موارد مشکوک به کودک‌آزاری به اورژانس اجتماعی ۱۲۳ وظیفه انسانی ماست.

حمایت از کودکان بدسرپرست و بی‌سرپرست، صدقه‌ای جاریه و عملی خداپسندانه است.

مدرسه باید امن‌ترین مکان پس از خانه باشد. نظارت بر رفتار کادر آموزشی با کودکان ضروری است.

ترویج فرهنگ مهربانی با کودکان، گامی بزرگ در جهت کاهش خشونت در کل جامعه است.

کمک به موسسات خیریه حامی کودکان، سرمایه‌گذاری برای داشتن جامعه‌ای سالم‌تر است.

کودکان قربانیان طلاق و اعتیاد، نیازمند حمایت‌های ویژه اجتماعی و روانشناسی هستند.

ما صدای کسانی هستیم که صدایشان به جایی نمی‌رسد. کودکان را دریابیم.

هر کودک نجات یافته، یک جهان نجات یافته است. در نجات آینده سهیم باشیم.

مسئولیت اجتماعی یعنی تلاش کنیم تا هیچ کودکی شب را با ترس یا گرسنگی سحر نکند.