بیست و پنجم ذیالحجه در تقویم اسلامی به عنوان روز خانواده نامگذاری شده است. دلیل این نامگذاری، نزول سوره مبارکه «انسان» یا «هل اتی» در این روز است. این سوره در شأن اهل بیت پیامبر (ص) نازل شد، زمانی که امام علی (ع)، حضرت زهرا (س) و فرزندانشان برای شفای حسنین نذر روزه کردند و سه شب متوالی افطار خود را به مسکین، یتیم و اسیر بخشیدند. این ماجرا اوج ایثار و همبستگی خانوادگی را نشان میدهد.
امروزه گروههای خانوادگی در پیامرسانها به ابزاری مدرن برای صله رحم تبدیل شدهاند. اگرچه دیدار حضوری جایگاه خود را دارد، اما این گروهها باعث میشوند اعضای خانواده از احوال هم باخبر باشند، در شادی و غم شریک شوند و فاصله مکانی را کم کنند. ارسال پیام تبریک در روز خانواده در این گروهها، باعث تقویت پیوندهای عاطفی و ایجاد حس تعلق میشود.
در اسلام، خانوادهای موفق است که بر پایه مودت (محبت قلبی) و رحمت (مهربانی در عمل) بنا شده باشد. احترام متقابل، گذشت، مشورت و تربیت دینی فرزندان از شاخصهای خانواده طراز اسلامی است. روز خانواده فرصتی است تا این ارزشها را بازخوانی کنیم و برای داشتن خانوادهای سالمتر و شادتر تلاش کنیم.
هر یک از اعضای خانواده، از پدر و مادر تا فرزندان، نقشی در حفظ گرمای خانه دارند. گذشت از خطاهای کوچک، حمایت در مشکلات، و پرهیز از مقایسه و حسادت، پایههای خانواده را محکم میکند. پیامهای تبریک در گروه خانوادگی میتواند یخ کدورتهای احتمالی را آب کند و بهانهای برای آشتی و نزدیکی باشد.
در این روز میتوان با برنامهریزی یک شام مشترک، تماشای فیلم خانوادگی، مرور خاطرات قدیمی یا حتی یک تماس تصویری گروهی، لحظات خوشی را رقم زد. مهم کمیت وقت نیست، بلکه کیفیت زمانی است که صرف همدیگر میکنیم. نیت کردن برای خوشحال کردن خانواده، خود نوعی عبادت محسوب میشود.
