این جمله کوتاه، شاهکار بلاغت و عرفان است. امام علی (ع) در لحظهای که ضربت میخورند و مرگ را در مقابل میبینند، به جای ناله یا فریاد درد، سوگند یاد میکنند که «برنده» شدهاند. استفاده از این جمله در پروفایل و طرحهای گرافیکی، نشاندهنده درک عمیق کاربر از فلسفه شهادت است؛ شهادتی که برای اولیای خدا «فوز» (پیروزی عظیم) و رستگاری است، نه پایان و نیستی.
خطاطی ایرانی (نستعلیق، ثلث، شکسته) بهترین قالب برای بیان مفاهیم عاشورایی و علوی است. پیچ و خمهای خط نستعلیق، سوز و گداز نهفته در جمله «فزت و رب الکعبه» را به تصویر میکشد. استفاده از رنگهای سیاه (نماد عزا)، قرمز (نماد شهادت) و سبز (نماد سیادت) در پروفایلها، تاثیر بصری و معنوی این پیام را دوچندان میکند.
تغییر عکس پروفایل در ایام شهادت، نوعی «عزاداری مجازی» و اعلام موضع است. وقتی کسی جمله رستگاری امام علی (ع) را پروفایل میکند، یعنی من پیرو امامی هستم که مرگ را به بازی میگرفت و شهادت را سعادت میدانست. این کار نوعی تبلیغ شعائر دینی و همراهی با جامعه جهانی شیعه در فضای مجازی است.
اشاره به «رب الکعبه» (پروردگار کعبه) در لحظه شهادت، بسیار معنادار است. امام علی (ع) در کعبه متولد شدند و در خانه خدا (مسجد) شهید شدند. این سوگند، دایره زندگی ایشان را که سراسر در خانه خدا و برای خدا بود، تکمیل میکند. کپشنهای پروفایل معمولاً به این نکته ظریف (آغاز در کعبه، پایان در مسجد) اشاره دارند.
بسیاری از متنهای پروفایل در این شبها، رنگ و بوی یتیمی دارد. مخاطب خود را یکی از یتیمان کوفه میپندارد که پدر معنویاش را از دست داده است. عباراتی مثل «بابا حیدر» و «یتیم شدیم»، احساسات عمیق عاطفی شیعیان نسبت به مولای متقیان را نشان میدهد.
