متن لاتی و مشتی برای حضرت ابوالفضل (ع) و رفاقت پایدار 1405

سلطان ادب عباس. ما لات و لوت‌های شهر همه غلام توییم. یه نگاه بنداز که بدجور خراب و خمار مرامتم.

به مولا که مرد بودن به بازو و هیکل نیست، به اینه که وقتی آب دیدی، لب تشنه برگردی. دمت گرم ساقی، رو دستت نیومده.

رفیق فقط حسین و عباس. بقیه اداشو در میارن. سلامتی هر چی رفیق حسینیه که تو رفاقت کم نمیذاره.

آقا ابوالفضل، ما بدیم، ما روسیاهیم، ولی شما لوتی‌تر از اونی هستی که نوکرت رو ول کنی. یه دونه‌ای به مولا.

قسم به اون دستای قلم شده، تا آخر عمر سربازتم سالار. پرچمت بالاست، ما رو هم زیر سایه‌ت نگه دار.

رفاقت رو باید از عباس یاد گرفت؛ امان‌نامه رو پاره کرد ولی بند دل داداشش رو پاره نکرد. این یعنی تهِ مرام.

مشتی، توی مرام ما نارفیقی حرومه. الگوی ما اون شیرمردیه که گفت: والله ان قطعتموا یمینی، حامی دین و داداشم هستم.

به سلامتی اون رفیقی که وقتی دید داداشش تنهاست، قید همه دنیا رو زد. یا قمر بنی‌هاشم، دخیلتم.

عباس یعنی معرفت. یعنی وقتی همه رفتند، تو بمونی. رفیق، بیا عباس‌وار پای هم وایسیم.

خوشگل‌ترین ترکیب دنیا: حسین و عباس. یعنی شاه و ماه. یعنی پشت و پناه. رفاقتتون پایدار رفقا.

رخصت یا پهلوان عالم. گودِ کربلا جای هر کسی نیست. شیرمردی میخواد که بدون دست، پرچم رو بالا نگه داره.

زنگ بزنید که پهلوان آمد. یل ام‌البنین، ستون خیمه شاه، افتخار همه لوتی‌های عالم.

سرت سلامت پهلوان. ما خاک پای توییم. مرام و معرفت رو شما به دنیا یاد دادی، ما فقط درس پس میدیم.

یا قمر، تو الگوی همه پهلوانانی. زور بازوت یه طرف، اون ادب و افتادگیت یه طرف که عالم رو دیوونه کرده.

توی گود زورخونه فقط اسم تو میاد. یا ابوالفضل، مدد کن که زمین خورده نفسیم، بلندمون کن.

ما خراباتیان کوی توییم یا عباس. سگ پاسبان حرمتم. یه استخون بنداز جلو ما که سیر شیم از کرمت.

ساقی، لب تشنه از علقمه اومدی که ما تا ابد مست مرامت باشیم. عجب شرابی انداختی تو رگ‌های تاریخ.

دستت از تن جدا شد ولی دست از دامن حسین برنداشتی. این یعنی تهِ عشق. ما رو هم همینجوری عاشق کن.

یا باب الحوائج، ما گره کور داریم، شما دست گره‌گشا. با دندون هم شده گره از کار نوکرات باز می‌کنی، می‌دونم.

هر کی یه جوری عاشقی می‌کنه، ما هم با گفتن «یا ابوالفضل» مست می‌شیم. دیوونه‌تم بامرام.

سلطان ادب، عباس.

پرچمت بالاست ساقی.

فدای مرامت یا قمر.

یل کربلا، مدد.

رفیق‌بازترین شهید، عباس.