دلنوشته برای سفیر امام حسین مسلم بن عقیل و غربت کوفه 1405

کوفه نیا حسین جان اینجا وفا ندارد کوفی بی مروت شرم و حیا ندارد این جمله ورد زبان من است وقتی به دیوارهای غریب کوفه تکیه داده ام

نامه نوشتم که بیایی اما حالا روی بام دارالعماره فریاد میزنم که برگرد اینجا همه شمشیرها را تیز کرده اند برای بریدن سرت

غربت یعنی مسلم باشی سفیر بهترین بنده خدا باشی اما در کوچه های کوفه حتی یک نفر جواب سلام تو را ندهد یا حسین کوفه بوی خیانت میدهد

مولای من مرا ببخش که گفتم کوفه آماده است اینجا سکه های زر چشمانشان را کور کرده و دینشان را به گندم ری فروخته اند

سرم فدای سرت یا حسین اما دلم برای رباب و علی اصغر میسوزد اینجا تیرهای سه شعبه خریدار دارد برگرد آقا

من اولین قربانی راه تو هستم یا حسین از بلندی قصر کوفه به کربلا نگاه میکنم و میگویم السلام علیک یا اباعبدالله

تنها و غریب در کوچه های تاریک کوفه پرسه میزنم و اشک میریزم نه برای خودم بلکه برای زینب که قرار است در این کوچه ها اسیر شود

سفیر تو را دوره کردند آقا سنگ میزنند و آتش میریزند اما درد من سنگ نیست درد من بی وفایی مردمی است که نامه نوشتند و دعوتت کردند

امشب شب اول است و من پیشمرگ تو شدم تا شاید خبر به تو برسد و راهت را کج کنی جان مسلم فدای یک تار موی اکبرت

سلام من را از بام کوفه بپذیر ای آقای تشنه لب اینجا آب را بر روی مهمان میبندند کوفه میا حسین جان

خدایا این قربانی کوچک را از آل محمد قبول کن بگذار خون من فدای راه حسین شود

الهی در این شهر پر از نیرنگ تنها پناهم تویی شاهدم باش که من به وظیفه ام عمل کردم اما کوفیان به عهدشان نه

پروردگارا دلم آشوب است نه برای جانم بلکه برای کاروانی که دارد به سمت این قتلگاه می آید

یا رب این لب های تشنه و صورت خونین را گواه بگیر که مسلم تا آخرین نفس بر سر پیمانش ماند

خدایا به باد بگو صدایم را به حسین برساند بگوید اینجا بازار آهنگران شلوغ است برگرد

من شیر بیشه حیدرم مسلم بن عقیلم که ترس در قاموسم جایی ندارد حتی اگر تمام کوفه لشکر شود

سفیر حسین تسلیم نمیشود تن به ذلت نمیدهد حتی اگر سرش را بر دروازه کوفه بیاویزند

شمشیر من یادگار علی است و فریادم صدای حقانیت حسین کوفیان بدانید که ما مرد جنگیم نه مرد بیعت شکنی

خون من پیش درآمد دریای خونی است که در کربلا جاری میشود تا اسلام زنده بماند

من نایب امام زمانم هستم و ایستادگی ام درس وفاداری است برای تمام تاریخ

مسلم یعنی تسلیم محض در برابر ولی خدا یعنی گذشتن از جان در راه جانان

کوفه شهر هزار رنگ چه زود رنگ عوض کرد صبح با مسلم بیعت کردند و شب او را تنها گذاشتند

غربت مسلم غربت حق است در میان هیاهوی باطل غربت نور است در شهر سایه ها

سفیر عشق را به جرم عاشقی سنگسار کردند اما ندانستند که عشق با خون آبیاری میشود

اولین شهید راه کربلا نامش مسلم است تا به ما بیاموزد شرط حسینی شدن تسلیم بودن است

کوفه میا حسین جان کوفه وفا ندارد

مسلم شده غریب و یک آشنا ندارد

سفیر عشق قربانی راه عشق شد

سلام بر اولین شهید ماه محرم

یا حسین برگرد اینجا جای تو نیست