شب نیمه شعبان، شب میلاد قطب عالم امکان، حضرت مهدی (عج) و شبی همتراز با لیالی قدر است. در روایات آمده که خداوند در این شب، درهای رحمت و مغفرت خود را به روی بندگان میگشاید و به ذات خود سوگند خورده که هیچ درخواستکنندهای را (مگر درخواست گناه) رد نکند. این شب، فرصتی بینظیر برای جبران گذشته و ساختن آینده است.
مهمترین اعمال این شب عبارتند از: ۱. غسل (که باعث تخفیف گناهان میشود). ۲. شبزندهداری (احیا) به نماز و دعا. ۳. زیارت امام حسین (ع) که افضل اعمال این شب است و باعث بخشش گناهان میشود. ۴. خواندن دعای کمیل. ۵. گفتن اذکار «سبحان الله»، «الحمدلله»، «الله اکبر» و «لا اله الا الله» هر کدام صد مرتبه.
در حدیث است که هر کس دوست دارد با ارواح ۱۲۴ هزار پیامبر مصافحه کند، در شب نیمه شعبان امام حسین (ع) را زیارت کند. اگر امکان حضور در کربلا نیست، رفتن به پشت بام یا فضای باز، نگاه کردن به چپ و راست و آسمان، و گفتن جمله «السَّلامُ عَلَيْكَ يا اَبا عَبْدِاللهِ، السَّلامُ عَلَيْكَ وَرَحْمَةُ اللهِ وَبَرَكاتُهُ» کفایت میکند و ثواب حج و عمره دارد.
نمازهای مستحبی متعددی برای این شب ذکر شده است. یکی از آنها چهار رکعت نماز است (دو تا دو رکعتی) که در هر رکعت بعد از حمد، صد مرتبه سوره توحید خوانده میشود (البته نمازهای سادهتر هم وارد شده). این نمازها نشانه بندگی و خضوع در برابر پروردگار در شب تقسیم ارزاق است.
احیا گرفتن در این شب، دل را زنده میکند. پیامبر اکرم (ص) فرمودند: «هر کس این شب را زنده بدارد، در روزی که دلها میمیرند، دل او نخواهد مرد.» بیداری ظاهری در این شب، تمرینی برای بیداری باطنی و هوشیاری در برابر فتنههای آخرالزمان است.
