در عصر کلاندادهها (Big Data) و هوش مصنوعی، رشتههای آمار و ریاضیات کاربردی بیش از هر زمان دیگری اهمیت یافتهاند. دانشجویان این رشتهها با یادگیری مدلسازی ریاضی، تحلیل الگوریتمها و استنتاج آماری، زیرساختهای فناوریهای نوین، اقتصاد دیجیتال و علوم شناختی را میسازند. این رشتهها دیگر فقط تئوری نیستند، بلکه قلب تپنده صنعت و تکنولوژی محسوب میشوند.
برخلاف تصور سنتی که شغل ریاضیدانان فقط تدریس است، امروزه طیف وسیعی از مشاغل منتظر آنهاست. علم داده (Data Science)، تحلیلگری مالی (Quantitative Analyst)، رمزنگاری (Cryptography) در امنیت سایبری، بیمسنجی (Actuary) در صنعت بیمه و پژوهش در هوش مصنوعی، از پردرآمدترین و جذابترین حوزههای کاری برای این فارغالتحصیلان هستند.
اگرچه این دو رشته همپوشانی زیادی دارند، اما تفاوتهای بنیادینی نیز دارند. ریاضیات بیشتر بر استدلال قیاسی، اثباتهای منطقی و ساختارهای انتزاعی تمرکز دارد، در حالی که آمار بر استدلال استقرایی، کار با دادههای واقعی، مدیریت عدم قطعیت و پیشبینی تمرکز میکند. هر دو برای درک جهان مکمل یکدیگرند.
تحصیل در رشته ریاضی و آمار، ذهن را ورزیده میکند. دانشجویان یاد میگیرند که هیچ ادعایی را بدون دلیل و مدرک نپذیرند، مسائل پیچیده را به اجزای کوچکتر تقسیم کنند و با نگاهی منطقی و ساختاریافته به حل مشکلات بپردازند. این مهارت «حل مسئله» (Problem Solving) در تمام مراحل زندگی کاربرد دارد.
ایران مهد ریاضیدانان بزرگی چون خوارزمی (پدر جبر)، خیام و خواجه نصیرالدین طوسی بوده است. در دوران معاصر نیز نوابغی همچون مریم میرزاخانی (برنده جایزه فیلدز) و اساتید برجسته آمار، نام ایران را در مجامع علمی جهان درخشان کردهاند. یادآوری نام این بزرگان در روز آمار و ریاضیات، الهامبخش دانشجویان است.
