فولاد خوزستان

فولاد خوزستان تنها یک باشگاه نیست؛ نماد استحکام، صنعت و غرور مردم خونگرم جنوب است. در سرزمینی که دمای هوا ذوب‌کننده است، «فولادمردان» با اراده‌ای آهنین فوتبال بازی می‌کنند. آن‌ها که به عنوان کارخانه بازیکن‌سازی فوتبال ایران شناخته می‌شوند، با ورزشگاه مدرن خود که نگین خاورمیانه است، کلاسی متفاوت از حرفه‌ای‌گری را به نمایش می‌گذارند. در سال ۲۰۲۵، با هدایت یحیی گل‌محمدی، فولاد بار دیگر به جمع مدعیان بازگشت و نشان داد که قلب فوتبال ایران هنوز در اهواز می‌تپد.

باشگاه فولاد در سال ۱۳۴۹ (۱۹۷۱) در محله‌ای صنعتی در اهواز متولد شد. اما داستان اصلی آن‌ها از دهه ۸۰ شمسی آغاز شد؛ جایی که با تکیه بر جوانان بومی، «نسل طلایی» جنوب را ساختند. قهرمانی دراماتیک لیگ چهارم (۸۴-۱۳۸۳) با ملایم‌نژاد و سپس تکرار آن در لیگ سیزدهم (۹۳-۱۳۹۲) با فرکی، فولاد را به عنوان قطب سوم فوتبال ایران تثبیت کرد. قهرمانی در جام حذفی و سوپرجام (۱۴۰۰) تحت هدایت نکونام، کلکسیون آن‌ها را تکمیل کرد. در فصل ۰۴-۱۴۰۳، فولاد پس از یک دوره نوسان، با یحیی گل‌محمدی دوباره اوج گرفت و با کسب مقام چهارم لیگ، شخصیت قهرمانی خود را بازیافت.

فولاد جزو پرافتخارترین تیم‌های غیر تهرانی است. دو قهرمانی در لیگ برتر خلیج فارس (۸۴-۱۳۸۳ و ۹۳-۱۳۹۲)، یک قهرمانی در جام حذفی (۰۰-۱۳۹۹) و یک قهرمانی در سوپرجام ایران (۱۴۰۰) ویترین افتخارات آن‌ها را تشکیل می‌دهد. آن‌ها همچنین سابقه صعود به مراحل حذفی لیگ قهرمانان آسیا را دارند و به عنوان «سرسخت‌ترین میزبان غرب آسیا» شناخته می‌شوند.

ورزشگاه اختصاصی شهدای فولاد (فولاد آرنا)، مروارید سیاه اهواز است. این استادیوم ۲۷ هزار نفری، تنها ورزشگاه ایران است که سکوهایش کاملاً به زمین چسبیده و هیچ پیست تارتانی ندارد، که باعث می‌شود نفس تماشاگران به بازیکنان بخورد. با سقف مجهز و نورپردازی خیره‌کننده، جهنم فولاد آرنا برای هر تیمی که به اهواز می‌آید، ترسناک است. معماری آن کلاسیک و اروپایی است و چمن آن همواره مثل فرش مخمل است.

اگر بگوییم آکادمی فولاد قلب تپنده فوتبال ایران است، اغراق نکرده‌ایم. این باشگاه با ساختاری بی‌نظیر، سالانه ده‌ها ستاره به فوتبال ملی معرفی می‌کند. بازیکنانی مثل ایمان مبعلی، پژمان منتظری، آرش افشین و اخیراً امین حزباوی، همگی محصولات این کارخانه بازیکن‌سازی هستند. شعار آن‌ها این است: «ما ستاره نمی‌خریم، ستاره می‌سازیم.»

هواداران فولاد که اغلب با پیراهن‌های زرد و قرمز و عینک‌های ری‌بن در استادیوم حاضر می‌شوند، فضایی شبیه به «ماراکانا» را در اهواز می‌سازند. رقص‌های بندری، سنج و دمام، و شعار معروف «فولادِ آسیایی» امضای کار آن‌هاست. در گرمای ۵۰ درجه اهواز، آن‌ها ۹۰ دقیقه ایستاده تیمشان را تشویق می‌کنند.

تاریخ فولاد با نام‌های بزرگی گره خورده است. «جلال کاملی‌مفرد» نماد وفاداری، «ایمان مبعلی» مهندس میانه میدان، و «لوسیانو پریرا» (شیمبا) که بهترین گلزن خارجی تاریخ لیگ برتر و اسطوره زنده فولاد است. در نیمکت مربیگری، «مجید جلالی» (آقا معلم) به خاطر سازندگی‌اش و «یحیی گل‌محمدی» به خاطر بازگرداندن تیم به اوج در سال ۲۰۲۵، جایگاه ویژه‌ای دارند.

۱. فولاد آرنا تنها ورزشگاه ایران است که سیستم نورپردازی آن مستقیماً در سقف تعبیه شده و سایه‌ای در زمین ایجاد نمی‌کند. ۲. فولاد تنها تیمی است که در یک فصل قهرمان شد در حالی که میانگین سنی تیمش زیر ۲۴ سال بود. ۳. لوسیانو پریرا (شیمبا) برزیلی، بیش از هر بازیکن ایرانی دیگری برای فولاد گل زده و عملاً یک خوزستانی محسوب می‌شود.

دربی اهواز بین «فولاد» و «استقلال خوزستان» نبردی تمام عیار است. اما حساسیت بازی‌های فولاد با «سپاهان» و «پرسپولیس» نیز کمتر از دربی نیست، چرا که این بازی‌ها معمولاً تکلیف قهرمانی را مشخص می‌کنند.