گل‌گهر سیرجان

باشگاه فوتبال گل‌گهر سیرجان، نگین فیروزه‌ای کویر ایران و نمادی از جاه‌طلبی و مدیریت نوین در فوتبال کشور است. این تیم که با پشتوانه عظیم صنعتی شرکت معدنی و صنعتی گل‌گهر متولد شد، در کمتر از چند سال توانست از لیگ‌های پایین‌تر خود را به جمع مدعیان بالای جدول لیگ برتر برساند. آن‌ها دیگر یک تیم شهرستانی معمولی نیستند؛ گل‌گهر با امکانات سخت‌افزاری اروپایی و بودجه‌ای مناسب، لقب «منچسترسیتی ایران» را در محافل فوتبالی یدک می‌کشد و به کابوسی برای تیم‌های سنتی تهران و اصفهان تبدیل شده است.

گل‌گهر در سال ۱۳۶۷ (۱۹۸۸) در شهر سیرجان تأسیس شد. سال‌ها در لیگ‌های دسته اول و دوم فعالیت کرد تا اینکه در فصل ۹۸-۱۳۹۷ با قهرمانی مقتدرانه در لیگ آزادگان و با هدایت وینکو بگوویچ، برای اولین بار تاریخ‌ساز شد و به لیگ برتر صعود کرد. پس از صعود، آن‌ها برخلاف بسیاری از تیم‌های تازه وارد که آسانسور می‌شوند، با سرمایه‌گذاری هوشمندانه و جذب امیر قلعه‌نویی (ژنرال فوتبال ایران) به عنوان سرمربی، شخصیت یک تیم قهرمان را پیدا کردند و خیلی زود به نیمه بالای جدول چسبیدند.

ورزشگاه شهید سلیمانی سیرجان، خانه شیک و مدرن گل‌گهر است. برخلاف بسیاری از ورزشگاه‌های ایران که پیست تارتان دارند، این استادیوم صرفاً فوتبالی طراحی شده و تماشاگران فاصله‌ای بسیار نزدیک با زمین چمن دارند که اتمسفر وحشتناکی برای رقبا می‌سازد. کیفیت چمن و امکانات رختکن این مجموعه در سطح استانداردهای جهانی است و نشان‌دهنده نگاه حرفه‌ای مدیران باشگاه به زیرساخت‌هاست.

استان کرمان با داشتن تیم‌هایی مثل گل‌گهر، مس کرمان و مس رفسنجان به قطب جدید فوتبال ایران تبدیل شده است. نبردهای رودرروی این تیم‌ها، به‌ویژه جدال گل‌گهر با تیم‌های خانواده «مس»، به «ال‌کرمانیکو» یا دربی کرمان معروف است. در این میان، گل‌گهر معمولاً به عنوان برادر ثروتمندتر و پرستاره‌تر شناخته می‌شود که سعی در دیکته کردن قدرت خود بر همسایگانش دارد.

تاریخ گل‌گهر با یکی از عجیب‌ترین پرونده‌های انضباطی فوتبال ایران گره خورده است. در فصل ۱۴۰۰-۱۴۰۱، استفاده از بازیکن گابنی به نام «اریک بایناما» باعث شد تا با حکم کمیته انضباطی، ۷ امتیاز حیاتی از این تیم کسر شود و نتایج سه بازی آن‌ها ۳-۰ اعلام گردد. این اتفاق شوک بزرگی بود که شاید قهرمانی یا نایب‌قهرمانی را از آن‌ها گرفت، اما گل‌گهر با قدرت بازگشت و نشان داد که متکی به یک بازیکن نیست.

به لطف تمکن مالی، گل‌گهر همواره مقصد ستاره‌های بزرگ لیگ بوده است. بازیکنانی نظیر گادوین منشا (که با پیراهن این تیم آقای گل شد)، روبرتو تورس، احمدرضا زنده‌روح و علیرضا علیزاده در این تیم درخشیده‌اند. این باشگاه به پناهگاهی امن برای ستاره‌هایی تبدیل شده که از حواشی پایتخت گریزانند و به دنبال فوتبال حرفه‌ای و امکانات عالی هستند.

برخلاف تصور که آن‌ها تیمی صرفاً مصرف‌کننده هستند، آکادمی گل‌گهر یکی از فعال‌ترین‌ها در جنوب شرق کشور است. آن‌ها با استعدادیابی در مناطق محروم کرمان و سیستان و بلوچستان، سعی دارند نسل جدیدی از فوتبالیست‌های کویر را به فوتبال ایران معرفی کنند تا در کنار ستاره‌های گران‌قیمت، تیمی بومی‌تر بسازند.

بزرگترین برگ برنده گل‌گهر، اتصال به شریان حیاتی اقتصاد ایران یعنی معادن سنگ آهن سیرجان است. در حالی که استقلال و پرسپولیس همواره با مشکلات مالی دست‌وپنج نرم می‌کنند، در سیرجان دغدغه مالی معنایی ندارد. این ثبات باعث شده مربیان و بازیکنان با خیالی آسوده تنها روی مسائل فنی تمرکز کنند، نعمتی که در فوتبال ایران کمیاب است.

رنگ اصلی باشگاه آبی لاجوردی است و هواداران سیرجانی با تعصب خاصی تیمشان را تشویق می‌کنند. اگرچه تعداد هواداران آن‌ها به اندازه تیم‌های پایتخت نیست، اما در بازی‌های خانگی، سیرجان یکپارچه آبی می‌شود و شعار «گل‌گهر قهرمان، نگین شهر سیرجان» در استادیوم طنین‌انداز می‌شود.

آیا می‌دانستید گل‌گهر اولین تیم از شهر سیرجان است که به لیگ برتر رسیده؟ نکته جالب دیگر اینکه امیر قلعه‌نویی طولانی‌ترین دوران مربیگری متوالی خود در سال‌های اخیر را در این باشگاه سپری کرد و ساختار فنی تیم را دگرگون ساخت. همچنین این تیم رکورددار بیشترین تساوی در برخی فصول بوده که نشان از سخت‌باز بودن آن‌ها دارد.