ایرانجوان بوشهر

ایرانجوان بوشهر، نگین سرخ خلیج فارس و کارخانه ستاره‌سازی جنوب، فراتر از یک باشگاه فوتبال، میراث زنده مردمی است که عشق را در شرجی و گرما فریاد می‌زنند. این باشگاه که لقب «آژاکس ایران» را به دوش می‌کشد، مهد پرورش نابغه‌هایی است که فوتبال ایران را تسخیر کرده‌اند. در دیاری که فوتبال با خون مردم عجین شده، ایرانجوان نماد شور، تعصب و سازندگی است. آن‌ها شاید جام‌های طلایی ویترین‌های پایتخت را نداشته باشند، اما گنجینه‌ای ارزشمندتر دارند: افتخار معرفی مهدی طارمی و مهدی قایدی به جهان فوتبال. اینجا بوشهر است و ایرانجوان، ضربان قلب قرمز شهر.

ریشه‌های این درخت تنومند به سال ۱۳۲۷ (۱۹۴۸ میلادی) باز می‌گردد، زمانی که جوانان محله «کوتی» و «جبری» بوشهر تیمی به نام «جوان» را بنیان نهادند. در سال ۱۳۳۳، به دلیل حساسیت‌های سیاسی آن زمان، پیشوند «ایران» به نام باشگاه اضافه شد تا «ایرانجوان» متولد شود. دهه ۶۰ و ۷۰ شمسی، دوران طلایی غول‌کشی‌های این تیم بود؛ روزهایی که ورزشگاه پیر بوشهر شاهد زانو زدن بزرگان فوتبال ایران مقابل تکنیک ناب جنوبی‌ها بود. ایرانجوان اگرچه سال‌ها در حسرت لیگ برتر سوخته، اما در لیگ آزادگان همواره تیمی قابل احترام و سرسخت بوده که بارها تا یک قدمی صعود پیش رفته است.

بزرگترین افتخار ایرانجوان، نه در جام‌های فلزی، بلکه در لقب «قاتل غول‌ها» نهفته است. تاریخ هرگز فراموش نخواهد کرد که آن‌ها در سال ۱۳۶۷ در جام حذفی، استقلال تهران را با نتیجه حیرت‌انگیز ۳-۰ شکست دادند. همچنین افسانه برد ۵-۰ مقابل پرسپولیس در یک بازی دوستانه در سال ۱۳۷۳، سینه به سینه بین هواداران بوشهری نقل می‌شود. این تیم بارها قهرمان لیگ‌های استانی شده و در دهه ۹۰ مدعی جدی صعود به لیگ برتر بود، اما بزرگترین دستاوردش، تبدیل شدن به سکوی پرتاب ستارگان بوشهری به سطح اول فوتبال آسیا و اروپاست.

ورزشگاه شهید بهشتی بوشهر، معروف به «قلعه سرخ»، خانه تاریخی ایرانجوان است. این استادیوم ۱۵ هزار نفری که در مرکز شهر قرار دارد، برای حریفان حکم جهنم مرطوب را دارد. فاصله کم سکوها با زمین و فریادهای کرکننده هواداران که با نوای سنج و دمام در هم می‌آمیزد، فضایی رعب‌آور برای هر تیم مهمانی می‌سازد. در روزهای بازی، بوی دریا با بوی چمن و شور هواداران ترکیب می‌شود تا اتمسفری بسازد که تنها در جنوب ایران می‌توان تجربه کرد.

اگر بگوییم تیم ملی ایران در سال‌های اخیر مدیون ایرانجوان است، اغراق نکرده‌ایم. مهدی طارمی، ستاره پورتو و اینتر میلان، و مهدی قایدی، جادوگر ریزنقش فوتبال آسیا، هر دو الفبای فوتبال حرفه‌ای را در مکتب ایرانجوان آموختند. دانیال ماهینی، عزت‌الله پورقاز، حسین پورامینی و مسعود نظرزاده از دیگر ستارگانی هستند که از دل این باشگاه به سطح اول فوتبال ایران معرفی شدند.

۱. به دلیل تمرکز فوق‌العاده بر آکادمی و تولید بازیکنان جوان تکنیکی، هواداران و کارشناسان به این تیم لقب «آژاکس ایران» را داده‌اند. ۲. در سال ۱۳۶۷، ایرانجوان در یکی از شگفتی‌های تاریخ جام حذفی، استقلال تهران را با نتیجه ۳ بر ۰ مغلوب کرد. ۳. این باشگاه یکی از معدود تیم‌های جهان است که مالکیت و مدیریت آن در دوره‌هایی به صورت کاملاً مردمی و با حمایت مستقیم بازاریان و اهالی محله‌های بوشهر اداره شده است. ۴. دربی بوشهر بین «ایرانجوان» (قرمز) و «شاهین» (سفید)، یکی از قدیمی‌ترین و حساس‌ترین شهرآوردهای غیرتهرانی فوتبال ایران است که گاهی شهر را به حالت تعطیل درمی‌آورد. ۵. مهدی طارمی در فصل ۹۳-۱۳۹۲ با پیراهن ایرانجوان ۱۲ گل در لیگ آزادگان زد و از همین‌جا توسط علی دایی کشف و به پرسپولیس رفت.