ملوان بندرانزلی

ملوان بندرانزلی، نامی که با شنیدن آن صدای امواج خروشان دریای کاسپین و فریادهای پرشور «انزلی‌چی» در ذهن تداعی می‌شود. این باشگاه فراتر از یک تیم فوتبال، نماد هویت، غیرت و عشق مردم بندرانزلی و استان گیلان است. ملوان به عنوان یکی از ریشه‌دارترین و محبوب‌ترین تیم‌های ایران، همواره با اتکا به استعدادهای بومی و فوتبالی شناور و تهاجم، تحسین همگان را برانگیخته است. لقب «قوی سپید» برازنده تیمی است که با وقار و غرور در فوتبال ایران پرواز می‌کند.

باشگاه ملوان در سال ۱۳۴۸ توسط بهمن صالح‌نیا، پدر معنوی فوتبال انزلی، پایه‌گذاری شد. صالح‌نیا با جمع‌آوری جوانان بااستعداد شهر و حمایت نیروی دریایی، تیمی را ساخت که خیلی زود به کابوس بزرگان پایتخت تبدیل شد. ملوان از همان ابتدا با فلسفه بومی‌گرایی و جنگندگی شناخته می‌شد و توانست به عنوان اولین تیم شهرستانی، قطب سوم فوتبال ایران در کنار سرخابی‌های پایتخت باشد.

ملوان بندرانزلی همواره متخصص تورنمنت‌های حذفی بوده است. کسب ۳ عنوان قهرمانی در جام حذفی ایران (در سال‌های ۱۳۵۵، ۱۳۶۵ و ۱۳۶۹) و چندین نایب‌قهرمانی، آن‌ها را به یکی از پرافتخارترین تیم‌های تاریخ این رقابت‌ها تبدیل کرده است. ملوان اولین تیم شهرستانی بود که توانست قهرمان جام حذفی کشور شود، رکوردی که نام آن‌ها را در تاریخ جاودانه کرد.

نمی‌توان از ملوان گفت و از «سیروس قایقران» یاد نکرد. کاپیتان فقید تیم ملی ایران و ملوان، نه تنها یک فوتبالیست نابغه با شوت‌های راه دور ویرانگر بود، بلکه نماد اخلاق و پهلوانی محسوب می‌شد. عشق مردم انزلی به سیروس چنان عمیق است که هنوز هم در دقیقه ۹ هر بازی، نام او ورزشگاه را می‌لرزاند. او روح جاودانه ملوان است.

استادیوم خانگی ملوان که اکنون به نام سیروس قایقران مزین شده، به دلیل معماری خاص انگلیسی و نزدیکی سکوها به زمین، اتمسفری وحشتناک برای تیم‌های مهمان ایجاد می‌کند. هواداران این ورزشگاه را به شوخی و کنایه «سن سیروس» می‌نامند، جایی که رطوبت هوا و فشار تماشاگران نفس حریف را می‌گیرد. اینجا قلعه‌ای است که تسخیرش کار هر تیمی نیست.

هواداران ملوان از پرشورترین و وفادارترین هواداران فوتبال ایران هستند. آن‌ها فوتبال را می‌فهمند و با تیمشان زندگی می‌کنند. شعارهای خاص، تشویق‌های بی‌امان و تعصب مثال‌زدنی انزلی‌چی‌ها زبانزد خاص و عام است. برای یک انزلی‌چی، ملوان بخشی از خانواده است، نه صرفاً یک تیم فوتبال.

دیدارهای ملوان با رقبای سنتی گیلانی خود، به ویژه سپیدرود رشت و داماش، همواره از حساس‌ترین و داغ‌ترین بازی‌های لیگ ایران بوده است. این دربی که به «ال‌گیلانو» معروف است، نبردی حیثیتی برای اثبات برتری در فوتبال شمال کشور محسوب می‌شود که همواره با حواشی و هیجان‌های بسیاری همراه است.

ملوان همواره به عنوان یک کارخانه بازیکن‌سازی شناخته می‌شود. این باشگاه در طول تاریخ خود ستارگان بی‌شماری را به فوتبال ملی ایران معرفی کرده است. بازیکنانی نظیر غفور جهانی، محمد احمدزاده، پژمان نوری، مازیار زارع، سید جلال حسینی و سعید عزت‌اللهی تنها بخشی از خروجی‌های این آکادمی پربار هستند.

ملوان در فوتبال زنان نیز پیشگام و پرافتخار است. تیم زنان ملوان همواره از قدرت‌های لیگ برتر بانوان بوده و با پرورش ستاره‌های ملی‌پوش و کسب عناوین مختلف، نشان داده که عشق به فوتبال در انزلی جنسیت نمی‌شناسد.

آیا می‌دانستید ملوان تنها تیمی در تاریخ لیگ برتر بود که تا سال‌ها هیچ بازیکن خارجی جذب نکرد و تنها بر بازیکنان بومی و سرباز اتکا داشت؟ همچنین لقب «قوی سپید» از مجسمه بزرگ قویی که در میدان شهر انزلی قرار دارد الهام گرفته شده است. نکته جالب دیگر اینکه ملوان همیشه رابطه نزدیکی با نیروی دریایی ارتش داشته و بسیاری از بازیکنان بزرگ ایران دوران سربازی خود را در این تیم گذرانده‌اند.