مس رفسنجان

باشگاه صنعت مس رفسنجان، نگین فیروزه‌ای کویر و قلب تپنده فوتبال در پایتخت پسته جهان است. این تیم که از دل معادن عظیم مس سر برآورده، نمادی از سخت‌کوشی، ثروت نهفته و اراده مردمان رفسنجان است. نارنجی‌پوشان رفسنجانی با صعود مقتدرانه به لیگ برتر و نمایش‌های جسورانه، ثابت کردند که فوتبال در کویر نه تنها زنده است، بلکه می‌تواند آتشی بر خرمن بزرگان بیندازد. مس رفسنجان فراتر از یک تیم، هویت ورزشی شهری است که طلای سبز (پسته) و طلای سرخ (مس) را به جهان صادر می‌کند و اکنون با فوتبال، غرور را به خانه‌های مردمش هدیه می‌دهد.

داستان مس رفسنجان در سال ۱۳۷۴ (۱۹۹۵ میلادی) آغاز شد، زمانی که شرکت ملی صنایع مس ایران تصمیم گرفت در کنار فعالیت‌های صنعتی، در ورزش نیز سرمایه‌گذاری کند. سال‌های ابتدایی به مبارزه در لیگ‌های پایین‌تر گذشت، جایی که گرما و خاک کویر، فولاد وجود بازیکنان را آبدیده می‌کرد. نقطه عطف تاریخ باشگاه در فصل ۹۹-۱۳۹۸ رقم خورد؛ جایی که تحت هدایت محمد ربیعی، مس رفسنجان با اقتدار قهرمان لیگ آزادگان شد و رویای دیرینه مردم شهر برای حضور در سطح اول فوتبال ایران را محقق کرد. حضور در لیگ برتر تنها آغاز ماجرا بود؛ آن‌ها با ثبات تاکتیکی و مدیریت حرفه‌ای، خیلی زود خود را از یک تیم فانوس به دست، به یک تیم چغر و بدبدن تبدیل کردند که یقه مدعیان را می‌گرفت. اوج حماسه آن‌ها در جام حذفی فصل ۰۳-۱۴۰۲ رقم خورد، جایی که با حذف غول‌هایی مثل استقلال و تراکتور، تا فینال پیش رفتند و اگرچه در گام آخر کم آوردند، اما نام خود را به عنوان «غول‌کش» جدید فوتبال ایران جاودانه کردند.

بزرگترین افتخار باشگاه، قهرمانی قاطعانه در لیگ آزادگان در فصل ۹۹-۱۳۹۸ است که بلیت ورود آن‌ها به لیگ برتر بود. اما شاید شیرین‌ترین دستاورد برای هواداران، نایب قهرمانی در جام حذفی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ باشد؛ تورنمنتی که در آن مس رفسنجان با حذف استقلال در استادیوم آزادی، زلزله‌ای در فوتبال ایران به راه انداخت. همچنین، حضور تک‌رقمی در جدول لیگ برتر در فصل‌های ابتدایی صعود، نشان‌دهنده شخصیت بالای این تیم تازه‌وارد بود.

ورزشگاه شهدای مس رفسنجان، قلعه‌ای مدرن در دل کویر است. این استادیوم ۱۰ هزار نفری که در سال ۱۴۰۲ افتتاح شد، با معماری مدرن و امکانات روز، یکی از شیک‌ترین ورزشگاه‌های ایران محسوب می‌شود. فاصله کم سکوها تا زمین چمن، جهنمی نارنجی برای تیم‌های مهمان می‌سازد. فریادهای هواداران رفسنجانی در این ورزشگاه اکو می‌شود و فضایی رعب‌آور برای رقبا ایجاد می‌کند که یادآور سختی کار در معادن مس است.

در تاریخ مدرن باشگاه، نام «محمد ربیعی» به عنوان معمار مس نوین همیشه خواهد درخشید. در زمین بازی، «محسن آذرباد» با پاس‌های طلایی‌اش سال‌ها مغز متفکر تیم بود و لقب مهندس کویر را یدک می‌کشید. «گادوین منشا» نیز با گل‌های حساسش در فصل‌های نخست حضور در لیگ برتر، خاطرات خوشی برای هواداران ساخت. حامد لک نیز درون دروازه، روزهای درخشانی را با پیراهن نارنجی سپری کرد.

۱. رفسنجان به عنوان پایتخت پسته جهان شناخته می‌شود و هواداران این تیم اغلب با لقب «پسته‌شکن‌ها» برای کری‌خوانی استفاده می‌کنند. ۲. این تیم در جام حذفی سال ۱۳۸۷، در حالی که در لیگ دسته اول بود، توانست استقلال تهران، مس کرمان و ملوان را حذف کند و لقب «غول‌کش» را برای اولین بار مال خود کند. ۳. دربی کرمان بین مس رفسنجان و مس کرمان (و گاهی گل‌گهر)، نبرد تمام عیار «ال‌مسینو» نامیده می‌شود که جنگی بر سر پادشاهی فوتبال در بزرگترین استان ایران است.

باشگاه مس رفسنجان با پشتوانه مالی قوی صنایع مس، یکی از بهترین آکادمی‌های فوتبال در جنوب شرق ایران را دایر کرده است. تمرکز آن‌ها بر کشف استعدادهای بومی از دل زمین‌های خاکی رفسنجان و شهرهای اطراف کرمان است تا نسل جدیدی از ستاره‌ها را به فوتبال ملی معرفی کنند.

هواداران مس رفسنجان، مردمی خونگرم اما سرسخت هستند. آن‌ها که به «نارنجی‌های کویر» معروفند، در سرما و گرمای طاقت‌فرسای کویر، سکوها را خالی نمی‌گذارند. شعار معروف آن‌ها «رفسنجان شهر ماست، مس تیم قهرمان ماست» در تمام بازی‌های خانگی طنین‌انداز می‌شود.

در سال ۲۰۲۵، مس رفسنجان دیگر یک تیم تازه‌وارد نیست؛ آن‌ها به استخوانی در گلوی مدعیان قهرمانی تبدیل شده‌اند. با ثبات مدیریتی و بودجه مناسب، این تیم هر فصل برای کسب سهمیه آسیایی و رتبه‌های بالای جدول می‌جنگد و هیچ تیمی نمی‌تواند با خیالی آسوده به رفسنجان سفر کند.