شهید قندی یزد

شهید قندی یزد، نگین کویر فوتبال ایران و نماد بلندپروازی مردمان سخت‌کوش یزد است. این باشگاه که زمانی تنها نماینده استان یزد در تاریخ لیگ برتر خلیج فارس بود، یادآور روزهایی است که ورزشگاه شهید نصیری در دل کویر، میزبان غول‌های فوتبال ایران می‌شد. شهید قندی قصه‌ی تیمی است که از دل کارخانجات کابل‌سازی برخاست، به قله رسید، سقوط کرد، تغییر نام داد، اما هرگز از یادها نرفت و دوباره مانند ققنوسی از خاکستر خود برخاست تا رویای لیگ برتر را برای کویرنشینان زنده کند.

باشگاه در سال ۱۳۶۹ (۱۹۹۰ میلادی) توسط شرکت کارخانجات تولیدی شهید قندی یزد تأسیس شد. هدف اولیه، ایجاد نشاط در بین کارگران و مردم یزد بود. این تیم پله‌پله بالا آمد تا اینکه در فصل ۸۴-۱۳۸۳ با درخشش در لیگ آزادگان و شکستن رکوردهای وقت، با اقتدار به عنوان قهرمان راهی لیگ برتر شد. آن روزها یزد یکپارچه نارنجی شده بود.

فصل ۸۵-۱۳۸۴، تنها فصل حضور شهید قندی در بالاترین سطح فوتبال ایران بود. آن‌ها با سرمربیگری «یورگن گده» آلمانی کار را آغاز کردند. شروع طوفانی داشتند اما کم‌تجربگی، حواشی و تغییرات کادرفنی باعث شد تا در نهایت به رده‌های پایین سقوط کنند و خیلی زود با سطح اول فوتبال وداع نمایند.

پس از سقوط، دوران عجیبی برای فوتبال یزد رقم خورد. امتیاز تیم بارها دست‌به‌دست شد. نام‌هایی مثل «تربیت یزد» جایگزین برند محبوب شهید قندی شدند. سال‌ها فوتبال یزد بدون نام اصلی خود در لیگ‌های پایین‌تر دست و پا می‌زد تا اینکه در سال ۱۳۹۸، مدیران کارخانه تصمیم گرفتند دوباره نام «شهید قندی» را زنده کنند و با خرید امتیاز استقلال رامشیر، رسماً به نقشه فوتبال بازگشتند.

قلعه عقاب‌های کویر؛ ورزشگاه شهید نصیری یزد با ظرفیت حدود ۱۵ هزار نفر، خانه ابدی این تیم است. این ورزشگاه به دلیل آب و هوای خشک و گرم یزد، برای تیم‌های شمالی و پایتخت‌نشین همیشه یک چالش بزرگ بوده است. سکوهای سیمانی این ورزشگاه خاطرات زیادی از فریادهای «یزد جهانی» را در دل خود دارند.

هادی طباطبایی (دروازه‌بان اسبق تیم ملی)، مظاهر رحیم‌پور، کارلوس سانتوس (مدافع برزیلی)، و مربیانی چون یورگن گده، نادر دست‌نشان (امپراتور لیگ یک) و مجید جلالی سابقه حضور در این تیم را دارند.

شهید قندی یزد تا پیش از صعود تیم چادرملو اردکان، تنها تیم تاریخ استان یزد بود که تجربه حضور در لیگ برتر را داشت.

در فصل صعود به لیگ برتر، آن‌ها رکوردی بی‌نظیر در بازی‌های خانگی داشتند و ورزشگاه نصیری عملاً دژی نفوذناپذیر بود.

ماجرای جنجالی کسر امتیاز و سقوط اجباری در لیگ دسته دو (سال ۱۴۰۰) به اتهام تبانی، یکی از تلخ‌ترین و جنجالی‌ترین اتفاقات تاریخ جدید باشگاه بود که رویای صعود مجدد آن‌ها را بر باد داد.

لباس اول تیم همیشه نارنجی بوده که نماد کابل‌های مسی تولیدی کارخانه و همچنین گرمای کویر است.

یورگن گده، مربی آلمانی معروف که سابقه دستیاری در تیم ملی ایران را داشت، یکی از پرسر و صداترین خریدهای تاریخ باشگاه برای نیمکت رهبری بود.

هواداران یزدی به صبوری و ادب معروف‌اند، اما عشق آن‌ها به تیم «قندی» مثال‌زدنی است. بازگشت نام شهید قندی در اواخر دهه ۹۰ دوباره شور را به سکوهای خالی ورزشگاه نصیری بازگرداند.

در سال‌های اخیر رقابت با تیم‌های هم‌استانی یا تیم‌های صنعتی دیگر مثل مس کرمان و آلومینیوم اراک، حساسیت‌های خاصی ایجاد کرده است.

این تیم هم‌اکنون در لیگ دسته دوم فوتبال ایران حضور دارد و هر ساله یکی از مدعیان اصلی صعود به لیگ آزادگان محسوب می‌شود، هرچند که بدشانسی و حواشی اغلب در هفته‌های آخر مانع آن‌ها شده است.

باشگاه همچنان تحت حمایت مالی شرکت کارخانجات شهید قندی (تولیدکننده کابل‌های مخابراتی و برقی) قرار دارد که یکی از قدیمی‌ترین اسپانسرهای شرکتی در فوتبال ایران است.