ایران کشوری با اقلیم خشک و نیمهخشک است. مهندسین کشاورزی با طراحی سیستمهای آبیاری نوین، اصلاح الگوی کشت و معرفی گونههای مقاوم به خشکی، نقشی حیاتی در مدیریت منابع آبی و جلوگیری از هدررفت آب ایفا میکنند. دانش آنها ضامن بقای حیات در فلات ایران است.
امنیت غذایی به معنای دسترسی همه افراد به غذای کافی و سالم است. مهندسین کشاورزی با مبارزه با آفات، افزایش راندمان تولید در واحد سطح و بهبود زنجیره توزیع، مستقیماً از امنیت ملی کشور دفاع میکنند. وابستگی غذایی میتواند پاشنه آشیل هر کشوری باشد.
گذار از کشاورزی سنتی به مدرن نیازمند تخصص مهندسین است. استفاده از پهپادها برای سمپاشی، کشت گلخانهای هیدروپونیک، و اصلاح ژنتیکی بذرها، همگی از دستاوردهای مهندسی کشاورزی است که باعث افزایش درآمد کشاورزان و حفظ محیط زیست میشود.
گرچه خواجه نصیرالدین طوسی بیشتر ریاضیدان بود، اما روحیه مهندسی او که حل مسئله بود، در تمام شاخهها از جمله مهندسی کشاورزی جاری است. مهندس کشاورزی با حل معادلات پیچیده طبیعت، بهترین راه را برای تولید انتخاب میکند.
مهندسین کشاورزی حافظان خاک و آب هستند. استفاده بیرویه از کود و سم میتواند خاک را نابود کند. مهندسین با ترویج کشاورزی ارگانیک و مدیریت تلفیقی آفات، تلاش میکنند تا زمینی سالم را به نسلهای آینده تحویل دهند.
