تشویق به کمک به نیازمندان در آستانه سال تحصیلی 1405

بوی ماه مهر می‌آید، اما برای برخی کودکان بوی نان مهم‌تر است. بیایید با اهدای کیف و کفش، مهر را به خانه‌هایشان ببریم.

هیچ کودکی نباید به خاطر فقر از تحصیل باز بماند. یک مداد از ما، یک آینده روشن برای او.

در جشن عاطفه‌ها، قلب‌هایمان را راهی مدرسه‌های مناطق محروم کنیم. کمک به دانش‌آموز نیازمند، مشق مهربانی است.

کیف مدرسه‌اش خالی است، اما دلش پر از امید. بیایید امیدش را ناامید نکنیم.

لذت خرید لوازم التحریر را با کودکان نیازمند تقسیم کنیم. شاید خودکاری که تو هدیه می‌دهی، سرنوشت کشوری را بنویسد.

صدای پای پاییز می‌آید، نگذاریم برگ‌های امید دانش‌آموزان نیازمند زرد شود.

مهربانی تو، زنگ مدرسه‌ای است که در گوش جان یک کودک یتیم می‌پیچد.

بیایید امسال، بانی لبخند کودکی باشیم که با کفش‌های پاره به استقبال مهر می‌رود.

دستی که قلمی به کودکی می‌بخشد، مقدس‌تر از دستی است که قلم می‌زند.

کودکان چشم‌انتظارند؛ نه برای بازی، برای داشتن دفتری که رویش آرزوهایشان را بنویسند.

۱۴ شهریور، فرصتی است تا قبل از شروع مدارس، کوله‌بار مهربانی را ببندیم.

هموطن، بیایید با پیوستن به پویش «مشق احسان»، لوازم التحریر ایرانی را به دست دانش‌آموزان برسانیم.

هزینه یک پیتزا، می‌تواند یک بسته کامل لوازم التحریر برای یک دانش‌آموز محروم باشد. دریغ نکنیم.

خرید کالای ایرانی برای بسته‌های حمایتی، یک تیر و دو نشان است: حمایت از کارگر ایرانی و دانش‌آموز ایرانی.

مساجد و مراکز نیکوکاری آماده دریافت هدایای شما برای سال تحصیلی جدید هستند.

بیایید امسال نذر کنیم که هیچ دانش‌آموزی در همسایگی‌مان بدون کیف و کتاب نماند.

شرکت‌ها و اصناف، بهترین مسئولیت اجتماعی شما در شهریور ماه، تجهیز مدارس مناطق کم‌برخوردار است.

کمک‌های نقدی شما تبدیل به مداد رنگی‌هایی می‌شود که دنیای خاکستری فقر را رنگین می‌کند.

با اهدای تبلت یا گوشی هوشمند بلااستفاده، راه تحصیل مجازی را برای محرومان باز کنیم.

هر ایرانی، حامی یک دانش‌آموز. بیایید زنجیره فقر آموزشی را پاره کنیم.

مهر در راه است، مهربانی را پیشواز بفرستیم.

قلم، توتم ماست؛ نگذاریم فقر، قلم را از دست کودکی بگیرد.

دفترهای سفید، منتظر داستان‌های بزرگند. داستان‌هایی که با سخاوت شما آغاز می‌شود.

بخشش، درس اول مدرسه انسانیت است. پیش از زنگ مدرسه، این درس را مرور کنیم.

باران باش و ببار؛ نپرس کاسه‌های خالی از آنِ کیست. دانش‌آموزان تشنه یاری‌اند.

در آستانه فصل دانش، چراغی در دل‌های تاریک فقر روشن کنیم.

خداوند در دستان توست وقتی که دست کودکی را می‌گیری تا بنویسد «بابا آب داد».

مهرِ امسال را با مُهرِ محبت خود جاودانه کنید.

سخاوت شما، مداد تراشیده‌ای است که زوائد رنج را از زندگی دانش‌آموزان می‌زداید.

به نام خداوند لوح و قلم؛ بیایید قلم‌ها را به صاحبان اصلی‌شان برگردانیم.