ستارخان معروف به سردار ملی از رهبران اصلی مجاهدین تبریز در دوران مشروطه بود. او با ایستادگی در محله امیرخیز تبریز در برابر قوای دولتی استبداد محمدعلی شاهی مقاومت کرد. جمله معروف او که میگوید من خاک میخورم اما خاک نمیدهم نشان دهنده اوج میهن دوستی و عزت نفس این دلاور ایرانی است که هرگز تسلیم بیگانگان و مستبدین نشد.
باقرخان ملقب به سالار ملی هم رزم وفادار ستارخان و از دیگر رهبران مقاومت تبریز بود. او ریاست مجاهدین محله خیابان تبریز را بر عهده داشت. هماهنگی و اتحاد بین ستارخان و باقرخان رمز موفقیت مقاومت یازده ماهه تبریز بود که منجر به فتح تهران و اعاده مشروطه گردید. نام او همواره در کنار ستارخان به نیکی یاد میشود.
پس از به توپ بستن مجلس و آغاز استبداد صغیر تبریز تنها شهری بود که پرچم مشروطه را بالا نگه داشت. مقاومت مردم تبریز به رهبری این دو سردار باعث شد تا امید در دل سایر شهرها زنده شود و مجاهدین از گیلان و اصفهان به سمت تهران حرکت کنند. اگر مقاومت تبریز نبود مشروطه برای همیشه نابود میشد.
متاسفانه پس از پیروزی مشروطه و فتح تهران دسیسه های سیاسی و نفوذ فرصت طلبان باعث شد تا ستارخان و باقرخان به تهران فراخوانده شوند و در ماجرای پارک اتابک مورد بی مهری قرار گیرند. زخمی شدن ستارخان در درگیری با قوای دولتی مشروطه لکه ننگی بر دامان دولت وقت بود که قدر مجاهدان واقعی را ندانست.
زندگی ستارخان و باقرخان درس غیرت شجاعت و ولایت پذیری از مراجع زمان است. آنها نشان دادند که برای حفظ استقلال کشور و اجرای احکام عدالت باید از همه تعلقات دنیوی گذشت. امروز نیز نام آنها الهام بخش جوانان غیور ایرانی در دفاع از میهن اسلامی است.
