پیام تسلیت یاران باوفای امام (زهیر و حبیب) شب پنجم 1405

یاران حسین (ع) کسانی بودند که وفاداری را شرمنده کردند. زهیر و حبیب، دو کوه استوار که تا آخرین نفس پای عهدشان ماندند. تسلیت باد.

شب پنجم، یادآور حبیب است؛ حبیبی که محبوب خدا شد. و زهیری که از بیراهه به شاهراه هدایت رسید. یاد یاران باوفا گرامی باد.

در کربلا، عشق سن و سال نمی‌شناخت. حبیب بن مظاهر با محاسن سفیدش، الگوی جوانمردی شد. تسلیت ایام سوگواری.

زهیر بن قین به ما آموخت که می‌شود در یک لحظه، تمام تعلقات دنیا را داد و لبخند حسین (ع) را خرید. شب یاران عاشورایی تسلیت.

حسین (ع) فرمود: من یارانی باوفاتر از یاران خود سراغ ندارم. امشب شب تجلیل از این وفاداری بی‌نظیر است.

حبیب، دوست قدیمی حسین (ع) بود و زهیر، دوست تازه یافته. اما هر دو در کربلا یک‌رنگ شدند: رنگ خون خدا.

سلام بر حبیب، که دوبار جان داد؛ یک بار برای حسین (ع) و بار دیگر برای نماز حسین (ع). شب پنجم محرم تسلیت.

یاران حسین (ع) نشان دادند که بصیرت یعنی شناخت امام و ماندن در رکاب او، حتی وقتی همه رفته‌اند.

زهیر به همسرش گفت: من می‌روم تا با حسین کشته شوم. این است اوج ایثار و مردانگی. یادش جاودان.

امشب شب انصار الحسین است. کسانی که به مرگ لبخند زدند تا اسلام زنده بماند. التماس دعا در این شب عزیز.

امشب آسمان کربلا ستاره‌باران است؛ ستارگانی به نام حبیب و زهیر که گرد خورشید امامت می‌چرخند. تسلیت باد.

حبیب بن مظاهر، پیر میکده عشق، جام شهادت را چنان مستانه سر کشید که تاریخ هنوز مست اوست.

زهیر، مسافری بود که مقصدش را گم کرده بود، اما نگاه حسین (ع) او را به مقصد حقیقی رساند. شب تحول و بیداری تسلیت.

قلم از وصف وفای یاران حسین ناتوان است. آنان که سینه خود را سپر تیرها کردند تا نماز عشق اقامه شود.

در کلاس عاشورا، حبیب معلم وفاست و زهیر معلم انتخاب. شب پاسداشت این معلمین شهید تسلیت باد.

خوشا به حال حبیب که نامش در طومار کربلا ثبت شد و خوشا به حال زهیر که عاقبتش به خیر ختم شد.

اینان مردانی بودند که "لا اله الا الله" را با رگ‌های بریده تفسیر کردند. شب یاران صدیق اباعبدالله تسلیت.

کربلا نمایشگاه ارزش‌هاست و یاران حسین، تابلوهای نفیس ایثار و فداکاری‌اند.

حبیب آمد تا بگوید موی سپید در راه عشق، آبروی دوعالم است. تسلیت ایام.

زهیر نشان داد که سفره کرم حسین (ع) حتی برای کسانی که از او گریزانند، پهن است. کافیست دعوت را بپذیری.

شب پنجم، شب حبیب و زهیر، شب وفای به عهد تسلیت باد.

السلام علیکم یا انصار ابی‌عبدالله. شب یاران باوفا تسلیت.

حبیب خدا شد، هر آنکه حبیب حسین شد.

زهیر شدیم آیا؟ که از دنیا ببریم و به حسین بپیوندیم؟

پیرغلامان حسین، الگوی‌شان حبیب بن مظاهر است.

وفاداری یعنی حبیب، که کودکی‌اش با حسین بود و پیری‌اش فدای حسین.

زهیر؛ نماد تحول و عاقبت بخیری در کربلا.

یاران حسین، بهترین یاران تاریخ. شبشان گرامی.

تا خون در رگ ماست، راه حبیب و زهیر زنده است.

تسلیت باد شهادت اسوه‌های غیرت و وفا.

خدایا به حق وفاداری حبیب، ما را در راه دینت ثابت‌قدم بدار.

بارالها، عاقبت ما را همچون زهیر، ختم به شهادت در رکاب امام زمانمان گردان.

امشب دست توسل می‌زنیم به یاران حسین (ع). خدایا ما را جزو یاران مهدی (عج) قرار ده.

پروردگارا، بصیرت زهیر و عشق حبیب را روزی دل‌های ما کن.

الهی، نام ما را هم در لیست دوستان حسین (ع) بنویس، هرچند لایق نیستیم.

خدایا به حرمت موی سپید حبیب، گناهان ما را ببخش و بیامرز.

یا رب، توفیق ده که مثل یاران عاشورا، امام زمانمان را تنها نگذاریم.

خدایا، ما را از خواب غفلت بیدار کن، همانطور که زهیر را بیدار کردی.

به حق خون پاک انصار الحسین، بیماران ما را شفا ده.

اللهم اجعل محیای محیا محمد و آل محمد و مماتی ممات محمد و آل محمد.