شهید صیاد شیرازی تنها یک فرمانده نظامی نبود، بلکه نماد گذار ارتش از ساختار طاغوتی به یک ارتش مکتبی و انقلابی بود. پیامهای تسلیت در این روز، تأکیدی بر این هویت جدید است. او نشان داد که یک ارتشی میتواند در اوج تخصص نظامی، عارفی وارسته و سربازی مطیع برای ولایت باشد. این الگو، مایه فخر و مباهات خانواده بزرگ ارتش است و یادآوری آن در سالگرد شهادتش، هویت سازمانی ارتش را تقویت میکند.
سالگرد شهادت صیاد شیرازی فرصتی است تا تمام اقشار جامعه و سایر نیروهای مسلح (سپاه و بسیج) همبستگی خود را با ارتش اعلام کنند. پیامهای تسلیت از سوی گروههای مختلف، نشاندهنده جایگاه ملی این شهید و احترامی است که مردم برای ارتش قائل هستند. این همبستگی، روحیه پرسنل ارتش را بالا برده و پیوند مردم و نیروهای مسلح را مستحکمتر میکند.
پیامهای تسلیت خطاب به دانشجویان دانشگاههای افسری و سربازان جوان، حاوی نکات تربیتی است. یادآوری ویژگیهای صیاد شیرازی مانند نظم، دانش، شجاعت و ایمان، مسیری روشن را پیش روی نسل جدید فرماندهان ارتش قرار میدهد. این پیامها تلنگری است که لباس ارتش، لباس جهاد و فداکاری است و صیاد شیرازی بهترین سرمشق برای پوشیدن این لباس است.
تسلیت گفتن در فرهنگ شهادت، تنها ابراز غم نیست، بلکه نوعی تجدید عهد است. خانواده ارتش در این روز با آرمانهای فرمانده شهید خود تجدید پیمان میکنند که راه او را در دفاع از تمامیت ارضی و ارزشهای انقلاب ادامه دهند. این مراسم و پیامها، روحیه حماسی را در بدنه ارتش زنده نگه میدارد.
صیاد شیرازی برای خانوادههای پرسنل ارتش نیز چهرهای محبوب بود. او به مشکلات معیشتی و روحی پرسنل توجه ویژه داشت و سادهزیستی او زبانزد بود. پیامهای تسلیت در این روز، یادآور پدری دلسوز است که دغدغه نیروهایش را داشت و این موضوع باعث تعمیق رابطه عاطفی خانوادهها با سازمان ارتش میشود.
