متن روضه سوزناک وفات حضرت زینب (س) 1405

السلام علیک یا بنت امیرالمؤمنین، السلام علیک یا ام المصائب یا زینب...

آجرک الله یا بقیة الله، امروز روزی است که داغ دل شما تازه می شود آقا جان.

می گویند زینب (س) وقتی پیراهن کهنه حسین (ع) را می دید، غش می کرد...

امروز روز وفات خواهری است که یک تنه بار عاشورا را به دوش کشید.

روضه زینب (س) روضه همه اهل بیت است، چون او شاهد شهادت همه بوده است.

(زبان حال) لحظات آخر است، زینب در بستر افتاده، نه حسینی بالای سرش هست نه عباسی.

نگاه می کند به سمت کربلا، صدا می زند: داداش حسین! کجایی خواهرت دارد جان می دهد؟

یادش می آید آن لحظه ای که در گودال قتلگاه بود... اما امروز کسی نیست زیر تابوت زینب را بگیرد.

می گویند پیراهن خونین حسین (ع) را روی سینه اش گذاشت و آنقدر گریه کرد تا جان داد.

در شام غریب، فقط همسرش عبدالله بود (یا شاید هم نبود)، چه غریبانه جان داد دختر علی (ع).

ای اهل شام! بیایید ببینید این همان بانویی است که با خطبه هایش کاخ یزید را لرزاند، حالا چه آرام خوابیده.

زینب (س) راحت شد، دیگر صدای تازیانه نمی شنود، دیگر سر بریده بر نیزه نمی بیند.

اما دلش تنگ است، یک سال و نیم است که حسین را ندیده... لحظه وصال نزدیک است.

می گوید: حسین جان، من به قولی که دادم عمل کردم، پرچم را زمین نگذاشتم، حالا تو بیا به دیدارم.

سخت ترین روضه زینب (س) چیست؟ خودشان فرمودند: الشام الشام الشام.

امان از دل زینب وقتی وارد بازار شام شد... نامحرمان صف کشیده بودند.

سنگ هایی که از بام ها پرتاب می شد... خاکستری که بر سر یتیمان می ریخت.

زینب (س) خودش را سپر بلا می کرد تا سنگ ها به سر بریده برادر نخورد.

اینجا شام است، همان جایی که به دختر علی (ع) ناسزا گفتند... و امروز زینب در همین خاک دفن می شود.

ای کاش عباس بود و می دید چگونه خواهرش را با طناب بسته اند...

روضه خوان ها بس کنید، قلب امام زمان (عج) به درد آمد.

زینب و محله یهودیان... زینب و مجلس شراب... وای از این مصیبت.

خدا را به آبروی زینب قسم می دهیم، ما را زینبی زنده بدار و زینبی بمیران.

خانم جان! حق داری جان بدهی، داغ هایی که تو دیدی کوه را آب می کرد.

الهی به حق اشک های زینب در خرابه شام، مریض های ما را شفا بده.

خداوندا فرج منتقم خون حسین (ع) را نزدیک بگردان.

یا زینب! شفاعت ما را در روز محشر بپذیر که تو باب الحوائج دلهای سوخته ای.

سری به نیزه بلند است در برابر زینب / خدا کند که نباشد سر برادر زینب

زینب همان کسی است که در راه عفتش / عباس می دهد نخ معجر نمی دهد

یک سال و نیم مانده به تن، جانِ من حسین / می خواهمت چه کار؟ جهان بی تو قفس است

پیراهنی که از تن تو در آورند / حالا کفن شده برای خواهرت حسین