شهر شیراز به واسطه حضور مقبره بزرگانی چون حافظ، سعدی، خواجوی کرمانی و ده ها شاعر و عارف دیگر، به حق پایتخت فرهنگی ایران نامیده میشود. در روز بیستم مهرماه، حال و هوای شیراز دگرگون میشود. عطر گل ها، نوای موسیقی سنتی و حضور جمعیت مشتاق در حافظیه، فضایی رویایی و معنوی ایجاد میکند که تنها در این شهر قابل تجربه است. مهمان نوازی مردم شیراز در این ایام، خاطره ای فراموش نشدنی برای گردشگران میسازد.
بنای کنونی آرامگاه حافظ که توسط آندره گدار طراحی شده، سرشار از نمادهای عرفانی است. این بنا از دو بخش شمالی و جنوبی تشکیل شده که نماد جهان ملک و ملکوت است. سقف مسی گنبدی شکل آن مانند کلاه درویشان و ستون های سنگی بلند، حس عروج و بلندای مقام حافظ را تداعی میکند. مردم شیراز با عشق و احترام خاصی از این بنا نگهداری میکنند و آن را چشم و چراغ شهر خود میدانند.
شعر حافظ در تار و پود زندگی مردم شیراز تنیده شده است. اصطلاحات، ضرب المثل ها و نوع نگاه خوش بینانه و «رندانه» به زندگی که در بین شیرازی ها رواج دارد، متاثر از جهان بینی حافظ است. روحیه مدارا، شادزیستی و قناعت که از ویژگی های بارز مردم این دیار است، ریشه در آموزه های لسان الغیب دارد.
سفر به شیراز در روز حافظ، فرصتی برای چشیدن طعم های بی نظیر این شهر است. فالوده شیرازی، مسقطی لاری، بهارنارنج، عرقیات گیاهی و کلوچه مسقطی از سوغاتی های معروف هستند. همچنین صنایع دستی مانند خاتم کاری، منبت و قالی که هنرمندان شیرازی خلق میکنند، مکمل زیبایی های ادبی این شهر است.
بیستم مهرماه اوج گردشگری ادبی در ایران است. تورهای ادبی متعددی از سراسر جهان و ایران به مقصد شیراز برگزار میشود. برنامه هایی نظیر حافظ خوانی، کارگاه های خوشنویسی اشعار حافظ و بازدید از اماکن تاریخی مثل تخت جمشید و باغ ارم در کنار حافظیه، پکیج کاملی از فرهنگ و تاریخ را به مسافران ارائه میدهد.
