پیام امیدبخش سپردن غم ها به آب در روز سیزده بدر 1405

آب روان نماد گذر است؛ غم‌هایت را به آن بسپار و یقین داشته باش که خدای آب و آینه، شادی را جایگزین خواهد کرد.

همانطور که این آب جاری است و نمی‌ماند، هیچ غمی نیز پایدار نیست. توکل کن و رها شو.

سیزده بدر بهانه است تا یاد بگیریم باید گذشت؛ از کینه‌ها، از غم‌ها و از هر آنچه روحمان را سنگین می‌کند.

خدایا، با سپردن این سبزه و غم‌ها به آب، دلم را مثل زلالی رودخانه پاک و روشن گردان.

غم را به آب بده، دل را به خدا. جاری باش و زلال، که سکون مرداب است و حرکت، زندگی.

در کنار رودخانه بایست و زمزمه کن: ای غم برو که صاحبخانه جدیدی به نام امید آمده است.

آب، روشنایی است. تاریکی‌های دلت را به روشنایی آب بسپار و به حکمت پروردگار اعتماد کن.

امروز تمرین رهایی است. رها کن هر چه تو را می‌آزارد، آب آن‌ها را با خود به اقیانوس فراموشی می‌برد.

به صدای آب گوش کن؛ زمزمه می‌کند که زندگی جریان دارد. با جریان هستی همراه شو و غم را جا بگذار.

سپردن غم به آب یعنی ایمان به اینکه دستان خدا برای گرفتن دست‌های تو باز است. نترس و رها کن.

امروز نقطه پایان نیست، نقطه سر خط است. غم‌ها را نقطه چین کن و خط جدیدی از شادی بنویس.

آب می‌رود تا به دریا برسد؛ تو نیز غم‌هایت را رها کن تا به دریای آرامش برسی.

سبزه گره زدن بهانه است، گره از پیشانی‌ات باز کن و به آب بسپار. فردا روز توست.

سیزده بدر یعنی طبیعت هم پوست می‌اندازد؛ تو چرا غم‌های کهنه را دور نریزی؟

بگذار آب غم‌هایت را بشوید و ببرد. تو لایق شروعی تازه‌ای، با دلی سبک و روحی آزاد.

جاری شو رفیق! غم سنگ است و تو آب. از روی سنگ‌ها عبور کن و مسیرت را بساز.

هر برگ که در آب می‌افتد، درسی است از افتادن و رفتن. غم‌هایت را بیانداز و سبکبال پرواز کن.

امروز با طبیعت عهد ببند که مثل بهار تازه شوی. کهنگی و غم را به آب روان هدیه کن.

نگذار غم‌های پارسال، راه نفس‌های امسالت را ببندد. همه را به آب بده و عمیق نفس بکش.

پایان تعطیلات، پایان خوشی نیست؛ آغاز ساختن خوشی‌های پایدار است. غم‌ها را غرق کن و برخیز.

در آئینه آب، تصویر غم‌هایت را بشکن. بگذار تکه‌هایش را امواج با خود ببرند.

سیزده بدر، روز آشتی با خود است. غم را بدر کن تا خودت را پیدا کنی.

آب، قصه گوی صبور سنگ‌هاست. غصه‌هایت را برای آب بگو و ببین چگونه سبک می‌شوی.

سبزه، قربانیِ سبزِ بهار است برای دفع بلا؛ غم نیز قربانیِ دلِ تو باشد برای جذب نور.

به تماشای آب بنشین؛ ببین چقدر بی تعلق می‌رود؟ از تعلقات غمگین دل بکن.

نسیم می‌وزد، آب می‌رود، و تو می‌مانی و خدایی که از رگ گردن نزدیکتر است. غم چرا؟

غروب سیزده، زمانِ دفنِ دلتنگی در بستر رودخانه است. طلوع فردا را بی غم آغاز کن.

اشک‌هایت را به آب روان بسپار تا رودخانه بداند که تنها نیست، اما دیگر گریه نکن.

مثل رود باش؛ اگر سنگی مسیرت را بست، یا آن را جابجا کن یا از رویش بگذر، اما نمان و غمگین نشو.

غم، گرد و غباری است بر شیشه دل؛ با زلالی آب طبیعت، این شیشه را بشوی و دنیا را زیبا ببین.

غم‌هات رو بده به آب، دلت رو بده به آفتاب.

آب روان غم‌بر است؛ غصه‌هات به دور، دلت پر از نور.

سیزده بدر یعنی دور ریختن غم‌ها. جاری باش مثل رود.

بسپار به آب هر چی که دلت رو میلرزونه، جز عشق خدا.

غم‌ها فانی‌اند، مثل همین آبی که می‌گذره. شاد باش.

امروز روزِ «بی‌خیالی» و «سپردن به خدا»ست. غم‌ها رو آب برد.

گره از کار و غصه از دلت باز شه. سیزده بدر مبارک.

با آب روان همسفر شو، غم رو جا بذار و برو.

سبزه و غم رو با هم رد کن بره. سالت پر از خنده.

خداحافظ غم‌های کهنه، سلام روزهای روشن.

خدایا! به حرمت پاکی آب، دل بندگانت را از زنگار غم پاک کن.

پروردگارا! همانطور که آب را مایه حیات قرار دادی، امید را مایه حیات دل‌های ما گردان.

الهی! هر کس امروز غمی در دل دارد، به عظمتت قسم، به شادی و گشایش مبدلش کن.

خدایا! غم‌های ما را همراه این آب روان به دوردست‌ها ببر و دیگر بازنگردان.

یا رب! در این روز طبیعت، هیچ دلی را گرفته و هیچ چشمی را گریان مپسند.

خدایا! ما غم‌هایمان را به آب سپردیم، تو نیز برکت و آرامشت را به ما ارزانی دار.

الهی! پایان سیزده بدر، پایان تمام ناخوشی‌ها و بیماری‌ها برای مردم سرزمینم باشد.

خداوندا! دلمان را مثل چشمه‌های بهاری، جوشان از شور و اشتیاق زندگی کن.

ای گرداننده دل‌ها! حال ما را به احسن الحال تغییر ده و غم را از سرنوشت ما پاک کن.

خدایا! پناهمان باش در روزهای پیش رو، که بی تو هیچ غمی از دل بیرون نمی‌رود.