در نظام اداری جمهوری اسلامی ایران، «گزینش» جایگاهی فراتر از استخدام معمول دارد. بر اساس فرمان امام خمینی (ره) و قوانین مصوب، هستههای گزینش وظیفه دارند تا اطمینان حاصل کنند که کارکنان دولت و نهادها علاوه بر تخصص فنی، دارای صلاحیتهای اخلاقی، اعتقادی و سیاسی لازم هستند. روز ملی منابع انسانی فرصتی است تا از زحمات این بخش که وظیفه صیانت از سلامت اداری و ارزشهای نظام را بر عهده دارد، تقدیر شود.
در حالی که مدیریت منابع انسانی (HR) بر توسعه، آموزش، انگیزش و عملکرد کارکنان تمرکز دارد، هستههای گزینش بر بررسی صلاحیتهای عمومی و مکتبی افراد متمرکز هستند. این دو بازو در کنار هم عمل میکنند؛ منابع انسانی فرد متخصص را پیدا میکند و گزینش اطمینان میدهد که این فرد متعهد و سالم است. پیامهای تبریک در این روز باید این همافزایی و نقش مکمل را برجسته کنند.
هدف نهایی گزینش، تحقق شایستهسالاری دینی است؛ یعنی سپردن کار به کسی که هم «کاردان» باشد و هم «امانتدار». متنهای تبریک به مدیران گزینش بر مفاهیمی چون عدالت، انصاف، حقالناس و بصیرت تأکید دارند. این مفاهیم نشاندهنده حساسیت و مسئولیت سنگین شرعی و قانونی گزینشگران است.
گزینش صحیح، نوعی پیشگیری است. با انتخاب افراد سالم، سازمان از آسیبهای آتی مثل فساد، کمکاری یا نفوذ مصون میماند. تقدیر از هستههای گزینش در واقع تقدیر از کسانی است که امنیت روانی و اخلاقی محیط کار را تضمین میکنند و از ورود آفات به بدنه اجرایی کشور جلوگیری مینمایند.
ادبیات مورد استفاده برای تبریک به هستههای گزینش، معمولاً رسمی، سنگین و آمیخته با واژگان ارزشی و مذهبی است. کلماتی مانند «تعهد»، «بصیرت»، «جهاد»، «امانتداری» و «صیانت» در این پیامها کاربرد فراوانی دارند و نشاندهنده فضای فرهنگی حاکم بر این نهادهاست.
