نقد فرهنگی چهارشنبه سوزی به جای چهارشنبه سوری و آسیب‌های اجتماعی 1404

چهارشنبه سوری جشن نور و سرور بود نه میدان جنگ و باروت؛ بیایید رسم نیاکان را به آتش نکشیم.

تبدیل آیین باستانی چهارشنبه سوری به چهارشنبه سوزی خیانت به فرهنگ غنی ایرانی و آرامش هموطنان است.

صدای مهیب انفجار هیچ نسبتی با فرهنگ لطیف ایرانی ندارد؛ این وحشت افکنی جشن نیست جنایت است.

کاش بدانیم که شادی ما نباید به قیمت لرزیدن دل پیرمردی یا گریه کودکی تمام شود؛ چهارشنبه سوزی را متوقف کنیم.

سنت های ما ریشه در خرد دارند اما ترقه بازی های امروزی ریشه در جهل؛ به اصالت خویش بازگردیم.

آتش مقدس که نماد پاکی بود امروز ابزار ویرانی شده است؛ بیایید حرمت آتش و جشن را نگه داریم.

سوختن و ساختن رسم ما بود نه سوزاندن و ویران کردن؛ چهارشنبه سوری را با رفتارهای ناهنجار لکه دار نکنیم.

چه کسی گفته است که استقبال از بهار با صدای بمب و بوی باروت ممکن است؟ این تحریف تاریخ است.

فرهنگ یعنی احترام به حقوق دیگران؛ سلب آسایش مردم در شب چهارشنبه سوری نشانه فقر فرهنگی است.

چهارشنبه سوری میراث عشق است نه خشونت؛ با پرتاب نارنجک به صورت فرهنگ چنگ نزنیم.

یک لحظه هیجان کاذب در چهارشنبه سوزی می تواند یک عمر پشیمانی و حسرت به بار آورد.

چشم هایی که قرار بود زیبایی بهار را ببینند در چهارشنبه سوزی برای همیشه بسته شدند؛ عبرت بگیریم.

بیمارستان ها در شب چهارشنبه سوری پر از قربانیان جهل و غفلت است؛ شما نفر بعدی نباشید.

مواد محترقه شوخی بردار نیستند؛ بازی با جان خود و دیگران شجاعت نیست حماقت است.

آمار سوختگی ها و قطع عضوها در چهارشنبه آخر سال زنگ خطری برای تمام خانواده هاست.

پدر و مادر گرامی غفلت شما می تواند فرزندتان را در آتش چهارشنبه سوزی گرفتار کند؛ هوشیار باشید.

صدای انفجار برای بیماران قلبی و زنان باردار حکم سم را دارد؛ قاتل آرامش دیگران نباشیم.

خسارات مالی و جانی چهارشنبه سوزی هر سال بخشی از سرمایه ملی را دود می کند و به هوا می فرستد.

قانون با مخلان نظم و امنیت در چهارشنبه سوری برخورد می کند؛ با آبروی خود بازی نکنید.

شهر میدان مین نیست؛ خیابان ها را برای تردد آمبولانس ها و آتش نشانی ها ناامن نکنیم.

چهارشنبه سوری واقعی یعنی قاشق زنی فالگوش ایستادن و مهرورزی؛ نه جنگ خیابانی.

بیایید به جای دود سیاه ترقه ها گرمای طلایی آتش پاک را به شهر هدیه دهیم.

احیای سنت های فراموش شده بهترین راه مبارزه با ناهنجاری های چهارشنبه سوزی است.

فرهنگ ایرانی سرشار از صلح و دوستی است؛ خشونت چهارشنبه سوزی وصله ناجور این فرهنگ است.

بیایید به فرزندانمان بیاموزیم که پریدن از آتش تمرین دلیری برای عبور از سختی هاست نه بازی با مرگ.

حفظ محیط زیست و هوای پاک بخشی از فرهنگ ماست؛ با دود لاستیک و مواد شیمیایی هوا را آلوده نکنیم.

چهارشنبه سوری زمان آشتی با طبیعت و همسایگان است نه زمان ایجاد کینه و دشمنی.

جشن های ملی حافظ هویت ما هستند؛ با رفتار غلط این هویت را تخریب نکنیم.

هر ایرانی یک سفیر فرهنگی است؛ بیایید مروج چهارشنبه سوری اصیل باشیم نه مقلد فرهنگ های غلط.

زیبایی چهارشنبه سوری در سادگی و صمیمیت آن است؛ تجملات خطرناک را حذف کنیم.

همسایه آزاری در شب چهارشنبه سوری حق الناسی است که به سادگی بخشیده نمی شود.

کارگران شهرداری و نیروهای امدادی در این شب گناهی ندارند که باید تاوان بی فکری ما را بدهند.

امنیت شهر در شب عید هدیه ای است که همه باید در حفظ آن کوشا باشیم.

تخریب اموال عمومی در چهارشنبه سوزی هزینه ای است که از جیب همه مردم پرداخت می شود.

بیایید امسال چهارشنبه سوری را محله محور و با نظارت بزرگترها برگزار کنیم تا ایمن بماند.

احترام به سالمندان و بیماران در این شب نشان دهنده بلوغ اجتماعی و شعور شهروندی است.

جامعه ایمن نیازمند شهروندان مسئول است؛ در برابر رفتارهای پرخطر سکوت نکنیم.

شادی جمعی نباید منجر به سلب آزادی و امنیت فردی شود؛ مرزها را رعایت کنیم.

چهارشنبه سوری فرصتی برای همبستگی اجتماعی است نه گسست و درگیری.

بیایید با رفتاری متمدنانه چهره ای زیبا از فرهنگ ایران به جهانیان نشان دهیم.

حیف از آن آیین پاک که در دود و دم غفلت گم شد و نامش چهارشنبه سوزی شد.

سیاوش از آتش گذشت و پاک ماند؛ ما در آتش می سوزیم و خاکستر می شویم. چه تفاوت تلخی.

بهار پشت دروازه شهر منتظر است؛ با بوی باروت و چهره ای دژم به استقبالش نرویم.

آتش زرتشت فروغ یزدانی بود؛ آتش ما خشم اهریمنی. به کجا می رویم؟

زردی من از تو سرخی تو از من؛ نه سیاهی و کبودی و سوختگی نصیب من.

سنت ها فریاد می زنند که ما برای پیوند دل ها آمدیم نه برای قطع دست ها.

کاش صدای خرد در هیاهوی ترقه ها گم نشود و اصالت به فراموشی سپرده نگردد.

چهارشنبه سوری زخمی است که هر سال نمک جهل بر آن می پاشیم؛ مرهمی باشیم.

دیوانگی در آتش افتادن هنر نیست؛ هنر آن است که دلی را گرم کنی و چشمی را نگریانی.

بیایید خاکستر چهارشنبه سوزی را بتکانیم و ققنوس چهارشنبه سوری را دوباره پرواز دهیم.