در فرهنگ ایرانی، رابطه با داماد و باجناق از جایگاه خاصی برخوردار است. تکریم شغل و جایگاه اجتماعی آنان، به ویژه اگر پاسدار باشند، باعث افزایش مهر و محبت در خانواده میشود. تبریک روز پاسدار به داماد، نشاندهنده پذیرش و افتخار خانواده همسر به مسیر و هدف مقدس اوست.
ارسال پیام تبریک به باجناق که معمولاً رابطهای دوستانه و رقابتی دارند، میتواند صمیمیت را افزایش دهد. استفاده از پیامهای نیمه رسمی یا حتی کمی صمیمی (با رعایت حریمها) در روز پاسدار، به باجناق پاسدار این حس را میدهد که در میان اقوام همسرش دارای جایگاه و احترام ویژه است.
خانوادههایی که داماد یا عضو پاسدار دارند، به نوعی خود را سهیم در ارزشهای انقلاب و دفاع مقدس میدانند. بازتاب این ارزشها در پیامهای تبریک (مانند اشاره به ولایت، امنیت، جهاد) نشاندهنده همسویی فکری و اعتقادی خانواده با پاسدار است.
در پیام دادن به اعضای سببی خانواده (مثل داماد و باجناق)، حفظ تعادل بین صمیمیت و احترام رسمی مهم است. متون باید به گونهای باشند که نه خیلی خشک و اداری باشند و نه بیش از حد لودگی داشته باشند، بلکه ترکیبی از وقار و محبت باشند.
وقتی در سطح خانوادههای گسترده از پاسداران قدردانی میشود، این فرهنگ به سطح جامعه نیز کشیده میشود. حمایت خانواده از فرد پاسدار، روحیه او را برای خدمت به مردم و کشور دوچندان میکند.
