متن طنز درباره بازگشایی مدارس و پایان تعطیلات تابستان 1405

باز آمد بوی ماه مدرسه... بوی بدبختی‌های مهر ماه مدرسه! تسلیت می‌گم تموم شدن دوران خوش خواب تا لنگ ظهر.

تابستون مثل برق و باد گذشت، ولی مهر ماه قراره مثل تراکتور از رومون رد بشه. حلالم کنید.

فرا رسیدن ایام غم‌بار صبح زود بیدار شدن، صف بستن و «از جلو نظام» شنیدن رو به همه تسلیت می‌گم.

علم بهتر است یا ثروت؟ هیچکدام! خواب صبح تابستون از همه چیز بهتره که اونم پرید.

از فردا باید ساعت ۶ صبح بیدار شیم تا بریم یه جایی که هیچی یاد نمی‌گیریم تا ساعت ۲. منطقیه!

وضعیت من: بدن در حال آماده‌سازی برای پاییز، روح هنوز درگیر مسافرت شمال وسط مرداد.

تابستون عزیز، نرو... ما هنوز با هم کار داریم. قول میدم دیگه از گرما شکایت نکنم.

تنها خوبی مدرسه اینه که می‌تونی دوستات رو ببینی، بقیه ماجرا کلاً سوءتفاهمه.

از الان دارم تمرین می‌کنم چطوری با چشم باز سر کلاس بخوابم. مهارتی که هر سال آپدیت میشه.

خداحافظ کولر، خداحافظ هندونه، خداحافظ شب‌بیداری... سلام امتحان، سلام پرسش کلاسی، سلام استرس!

مامان من دلم درد می‌کنه، فکر کنم آپاندیسم ترکیده، نمیشه امروز نرم مدرسه؟ (صبح اول مهر)

استاد باور کنید مشق‌ها رو نوشتم ولی دفترم رو جا گذاشتم خونه مادربزرگم اینا.

آقا اجازه؟ ما اصلا نفهمیدیم کی تابستون تموم شد، میشه یه هفته دیگه تمدیدش کنید؟

من به گچ تخته حساسیت دارم، دکتر گفته نباید بیام مدرسه. گواهی هم دارم!

سرویسمون نیومد، پنچر شد، راننده رو گروگان گرفتن... (بهانه دیر رسیدن)

خانم اجازه؟ سگمون مشقامو خورد. (نسخه ایرانی: داداش کوچیکم پاره کرد).

من الان از نظر روحی آمادگی یادگیری جدول ضرب رو ندارم، میشه بذاریم برای ترم بعد؟

بخاری کلاس خرابه، ما یخ زدیم، میشه بریم خونه درس بخونیم؟

آقا ما کتابامون رو هنوز جلد نکردیم، زشته بیاریم مدرسه.

من اصلا نمی‌خوام دکتر بشم، می‌خوام یوتیوبر بشم. مدرسه لازم نیست!

بچه جان پاشو مدرسه دیر شد! (لذت‌بخش‌ترین جمله والدین در اول مهر)

بالاخره خونه ساکت میشه. خدایا شکرت که مدرسه‌ها باز شد.

قیافه مامان‌ها صبح اول مهر: خوشحال و خندان. قیافه بچه‌ها: زامبی‌های خواب‌آلود.

یادش بخیر ما رو با کتک می‌فرستادن مدرسه، الان باید نازشون رو بکشیم تا کیفشون رو بردارن.

زمان ما تغذیه نون و پنیر بود، الان بچه‌ها منوی رستوران سفارش میدن برای زنگ تفریح.

پول لوازم التحریر بچه امسال از شهریه دانشگاه من بیشتر شد! اینا با مداد طلا می‌نویسن؟

بچه‌ها ناراحتن مدرسه باز شده، نمی‌دونن ما والدین داریم جشن می‌گیریم که از دستشون راحت شدیم.

زمان ما کیف‌ها قد خودمون بود، الان کیف‌هاشون رو سرویس میاره خودشون پشت سرش میان.

اول مهر برای ما بوی خط‌کش چوبی میداد، برای اینا بوی تبلت و گوشی میده.

باز هم داستان تکراری «پیک شادی» که پدر و مادر باید حل کنن و بچه نمره بگیره شروع شد.

مژده ای دل که مهر ماه آمد / وقت ناله و آه آمد / خواب شیرین پرید از سر / درس و مشق و نگاه آمد.

بوی ماه مهر می‌آید همی / بوی پرسش‌های سخت و درهمی / بوی ناظم، بوی دفتر، بوی گچ / بوی صفر و نمره‌های درهمی.

تابستان کجا رفتی که من بی تو خرابم / با اول مهر و مدرسه در اضطرابم / کو خواب صبح و کو گردش و تفریح / من تشنه‌ی یک لحظه آرامش و خوابم.

باز باران با ترانه / می‌خورد بر بام خانه / یادم آرد روز اول / گریه‌های کودکانه / که نمی‌خواهم روم من / سوی درس و سوی خانه!

همشاگردی سلام، همشاگردی سلام / باز هم دیر آمدی، وای از این ازدحام / مشق‌هایت را نوشتی؟ یا که خوابیدی مدام؟

مدرسه باز شد و غصه آغاز شد / جیب بابا خالی و دهان ما باز شد / کیف و کفش و دفتر و جامدادی / لیست خرید مامان چقدر دراز شد!

می‌رسد ایام تحصیل و عذاب / می‌پرد از کله‌ها رویای خواب / بچه‌ها در صف همه خمیازه‌کش / ناظم اما می‌زند فریاد و داد.

ای مدرسه ای خانه دوم ما / کاش ویران بشوی بر سر ما / (شوخی کردم خدا نکنه!)

اول مهر است و یاران همه جمع / صورت‌ها زرد و دل‌ها همه شمع / یکی می‌گوید از سفر شمال / یکی دارد ز درس و مشق، دمع (اشک).

خنده تلخ من از گریه غم‌انگیزتر است / کارم از گریه گذشته به مدرسه می‌خندم.