تبریک تسلیت‌گونه! (شهادت برای علی (ع) رستگاری بود) 1404

علی جان، شهادتت مبارک و یتیمی ما تسلیت. چه تضاد غریبی است امشب.

تبریک به تو که از قفس دنیا رها شدی، و تسلیت به ما که در این زندان ماندیم.

مولا جان، رسیدن به آرزوی دیرینه‌ات، «شهادت»، بر تو مبارک باد. اما وای بر دل ما.

رستگاری‌ات در سحرگاه کوفه مبارک، ای کسی که دنیا برایت تنگ بود.

امشب ملائکه جشن وصل گرفته‌اند و زمینیان بزم عزا. شهادت مبارک و تسلیت.

تبریک به کعبه که فرزندش رستگار شد، تسلیت به محراب که به خون نشست.

خوشا به حال تو که رفتی و راحت شدی از نامردمی‌ها. عید وصالت مبارک.

برای تو که مشتاق مرگی، شهادت مبارک است؛ گریه سهم ماست که بی‌تو شدیم.

پایان ۳۰ سال فراق و دوری از فاطمه (س) مبارک. تسلیت به ما جاماندگان.

فزت و رب الکعبه، سند تبریک ماست؛ و اشک‌هایمان سند تسلیت ما.

شهادت برای علی (ع) باختن نبود، بردن بود. مرگ برای او آغاز زندگی بود.

چرا برای کسی که فریاد رستگاری زد گریه می‌کنیم؟ ما برای خودمان می‌گرییم.

علی (ع) در محراب کشته نشد، علی (ع) در محراب متولد شد برای ابدیت.

مرگ اولیای خدا، انتقال از خانه رنج به خانه گنج است. این انتقال تبریک دارد.

سوگواری ما از جنس فقدان است، نه از جنس شکست. او پیروز شد.

شهادت هنر مردان خداست؛ و علی (ع) هنرمندانه‌ترین تصویر شهادت را کشید.

خون علی (ع) آب حیات بود برای درخت اسلام، نه پایان راه او.

او زندانی دنیا بود و ابن ملجم ناخواسته کلید زندانش را زد.

عاشق را که می‌کشند، به معشوق می‌رسد. این وصال جای تبریک دارد.

تضاد شب ۲۱ رمضان همین است: او خندان رفت و ما گریان ماندیم.

پرنده روح علی (ع) در قفس تن بی‌تابی می‌کرد، شهادت پروازش داد.

امشب خدا آغوش باز کرده برای بنده‌ای که هیچگاه از او جدا نبود.

علی (ع) به اصل خود برگشت. انا لله و انا الیه راجعون در اوج زیبایی.

چه شیرین بود شربت شهادت برای کسی که تلخی دنیا را چشیده بود.

امشب لیله الوصال است. حبیب به محبوب رسید.

رقص خون در محراب، زیباترین سماع عارفانه علی (ع) بود.

او رفت تا نشان دهد که در راه عشق، سر دادن کمترین هزینه است.

محراب کوفه سکوی پرواز بود، نه قتلگاه. پروازت مبارک عقاب تیزپرواز.

علی (ع) تشنه شهادت بود، مثل ماهی تشنه آب. رسیدن به آب مبارک.

امشب آسمان نورباران است، مهمان ویژه‌ای دارند.

مولا جان، راحت شدی از دیدن اشک یتیمان و سکوت اجباری؟

خیلی خسته بودی پدر، خواب راحت در آغوش خدا گوارایت باد.

دیگر کسی نیست که سلام تو را بی‌پاسخ بگذارد. سلام خدا بر تو.

چه ذوقی داشتی وقتی گفتی رستگار شدم. انگار بار سنگینی از دوشت برداشته شد.

تبریک می‌گویم که دیگر چاه‌ها را مخاطب دردهایت نمی‌بینی.

امشب فاطمه (س) به استقبالت می‌آید. چشم روشنی‌تان مبارک.

علی جان، تو بردی و دنیا باخت. این پیروزی مبارک.

گریه می‌کنم چون پناهم را از دست دادم، اما خوشحالم که تو آرامی.

شهادت لباس برازنده‌ای بود که فقط به تن تو می‌آمد.

از قفس پریدن مبارک، ای سیمرغ قاف حقیقت.

اشک شوق برای تو، اشک غم برای ما. چه شب عجیبی است.

می‌خندم به رستگاری‌ات و می‌گریم به تنهایی‌ام.

امشب هم جشن تولد ابدی توست و هم مجلس ختم ما.

تبریک و تسلیت؛ دو واژه که فقط در شهادت تو کنار هم می‌نشینند.

تو بالا رفتی و ما پایین ماندیم. صعودت مبارک، سقوطمان تسلیت.

دل ما خون است و دل تو آرام. این عدالت عشق است.

شیرینی وصال تو، تلخی فراق ما را کم نمی‌کند.

امشب خدا به تو تبریک می‌گوید و ملائکه به ما تسلیت.

جام شهادت گوارای وجودت، جام زهر دوری سهم کام ما.

تو در عرش میخندی و ما در فرش می‌نالیم. یا علی مددی.