پیروزیهای محور مقاومت تنها مدیون تفنگ رزمندگان نیست بلکه مدیون مادرانی است که با دست خود جوانانشان را راهی میدان کردند و همسرانی که دوری و سختی را به جان خریدند. این خانوادهها پشتیبانان معنوی جبهه اسلام هستند و نقش آنها در تاریخ ثبت خواهد شد.
خانوادههای شهدای مدافع حرم الگویی زنده از صبر حضرت زینب (س) در عصر حاضر هستند. آنها با دیدن پیکرهای بیسر و پارهپاره عزیزانشان شکوه نکردند بلکه گفتند «ما رأیت الا جمیلا». این روحیه حماسی دشمن را ناامید و دوستان را امیدوار کرد.
در فرهنگ شهادت واژه «تبریک و تسلیت» معنای عمیقی دارد. تبریک برای رسیدن عزیزشان به فوز عظیم شهادت و مقام عند ربهم یرزقون و تسلیت برای فقدان ظاهری او در دنیای خاکی. این دو واژه نشاندهنده نگاه متعالی شیعه به مقوله مرگ و زندگی ابدی است.
فرزندان شهدای مدافع حرم امانتهای شهدا در دست جامعه هستند. توجه به تربیت حمایت عاطفی و بزرگداشت پدرانشان کمترین کاری است که جامعه میتواند در قبال یتیم شدن آنها برای امنیت کشور انجام دهد.
اگر امروز در امنیت کامل زندگی میکنیم حاصل خون دل خوردن مادران و همسرانی است که از حق خود گذشتند. تکریم آنها یک وظیفه ملی و شرعی است و نباید گذاشت غبار فراموشی بر چهره این اسوههای صبر بنشیند.
