روز بزرگداشت کوروش کبیر 1405

هفتم آبان، یادآور شکوه تمدن ایران‌زمین و نماد عدالت‌خواهی در تاریخ کهن این مرز و بوم گرامی باد.

روز بزرگداشت کوروش، فرصتی است برای بازخوانی تاریخ پرافتخار ایران و تأکید بر ارزش‌های انسانی و اخلاقی.

گرامی باد یاد و خاطره‌ی بزرگمردی که نامش با عدالت و خردورزی در تاریخ جهان گره خورده است.

هفتم آبان‌ماه، روزی برای اندیشیدن به میراث گران‌بهای نیاکان و پاسداری از هویت ملی ایرانیان.

بزرگداشت کوروش، بزرگداشت خرد، مدارا و انسانیت است. این روز بر تمام ایرانیان فرخنده باد.

تاریخ ایران‌زمین همواره به وجود سرداران و پادشاهانی که برای سربلندی این خاک کوشیده‌اند، می‌بالد. روز کوروش گرامی باد.

هفتم آبان، برگی زرین در تقویم غیررسمی دل‌های ایرانیان، یادآور عظمت و اقتدار ایران باستان.

به امید آنکه منش و رفتارمان همواره بر مدار راستی و درستی، همانند بزرگان تاریخمان باشد.

کوروش نه تنها یک پادشاه، بلکه نمادی از مدیریت خردمندانه و احترام به کرامت انسانی در دوران باستان بود.

این روز را به تمامی دوستداران تاریخ و فرهنگ غنی ایران تبریک عرض می‌نماییم.

منم فرزند ایران، از تبار کوروش، که در رگ‌هایم خون دلاوران جاریست. روز پدر ایران‌زمین گرامی باد.

نام کوروش لرزه بر اندام ستمگران تاریخ می‌انداخت و امید را در دل مظلومان زنده می‌کرد.

ایران، مهد دلیران و سرزمین جاویدان کوروش، تا ابد پاینده و سربلند باد.

هفتم آبان، روز تجدید پیمان با آرمان‌های بلند ایران‌زمین و شکوه تمدن پارسی است.

برخیز و شکوه تخت جمشید را در یاد آور؛ اینجا سرزمین کوروش، مهد تمدن جهان است.

ما نوادگان کسانی هستیم که منشور حقوق بشر را به جهانیان هدیه دادند. سرمان بالاست.

کوروش آسوده بخواب که فرزندان این آب و خاک، پاسدار عزت و شرف ایران هستند.

تاریخ گواهی می‌دهد که ایران با نام کوروش، پرچم عدالت را در جهان برافراشت.

زنده باد نام ایران، زنده باد یاد کوروش، و پاینده باد پرچم سه رنگ کشورمان.

هر وجب از خاک پاسارگاد، داستانی از غیرت و شجاعت ایرانیان را روایت می‌کند.

در غروب هفتم آبان، باد در ستون‌های پاسارگاد می‌پیچد و قصه‌ی مردی را زمزمه می‌کند که جهان را به صلح فراخواند.

کوروش، نامی است که چون نگینی بر انگشتر تاریخ ایران می‌درخشد و نور امید می‌پراکند.

پاسارگاد تنها یک بنا نیست، دیوانی است از شعر عدالت که کوروش آن را سروده است.

امروز خورشید بر سرزمین پارس گونه‌ای دیگر می‌تابد، گویی به احترام تاریخ کلاه از سر برداشته است.

کلمات در وصف بزرگی روح او قاصرند؛ مردی که بر قلب‌ها حکومت می‌کرد، نه تنها بر خاک‌ها.

هفتم آبان، روزی است که تاریخ به احترام ایران تمام‌قد می‌ایستد.

صدای گام‌های تاریخ در دشت مرغاب شنیده می‌شود، جایی که عدالت در آغوش خاک آرام گرفته است.

کوروش، تجلی روح ایرانی در کالبد تاریخ است؛ روحی سرشار از مهر و آزادگی.

باشد که آموزه‌های راستین او چراغ راهی برای آینده‌ی روشن سرزمینمان باشد.

در سکوت سنگ‌های تخت جمشید، فریاد آزادی‌خواهی و تمدن‌سازی ایرانیان موج می‌زند.

هفتم آبان، روز بزرگداشت کوروش کبیر گرامی باد.

یاد و نام کوروش، فخر ایران و ایرانی، جاودان باد.

روز کوروش، روز افتخار به ایرانی بودن مبارک.

کوروش کبیر، نماد صلح و دوستی در تاریخ باستان.

۷ آبان، یادآور شکوه و تمدن ایران زمین.

پاسارگاد، قبله‌گاه عاشقان تاریخ ایران.

راه کوروش، راه راستی و نیکی است.

بزرگداشت پدر ایران‌زمین بر همه هم‌وطنان مبارک.

منشور کوروش، سند افتخار ماست.

ایرانِ کوروش، ایرانِ همیشه جاوید.

بزرگی کوروش نه در فتوحاتش، بلکه در احترامی بود که برای عقاید و فرهنگ‌های گوناگون قائل می‌شد.

قدرت واقعی در زور بازو نیست، در تسخیر قلب‌هاست؛ درسی که کوروش به تاریخ داد.

هفتم آبان تلنگری است تا بدانیم ریشه‌هایمان کجاست و چگونه باید شاخ و برگ دهیم.

تمدن تنها سنگ و خشت نیست، تمدن اندیشه‌ای است که کوروش آن را در منشور خود جاری کرد.

عدالت‌خواهی میراثی است که از کوروش به ما رسیده و باید پاسدار آن باشیم.

یکتاپرستی و دادگری، دو بال پرواز تمدن ایران در دوران باستان بود.

کوروش آموخت که می‌توان پادشاه بود اما برده‌ی قدرت نشد.

امروز روزی است برای بازگشت به خویشتن و یافتن گوهرهای گمشده‌ی اخلاق.

احترام به حقوق انسان‌ها، پیامی بود که قرن‌ها پیش از این خاک به گوش جهانیان رسید.

باشکوه زیستن یعنی نامت پس از قرن‌ها، هنوز لبخند بر لب‌ها و غرور در دل‌ها بنشاند.