دلنوشته دخترانه و احساسی برای شهادت پدر خاک حضرت علی (ع) 1404

بابا علی جان! دخترانت در این دنیا زیادند، همه ما که پدری مهربان مثل تو می‌خواهیم. دلم برای غربتت می‌تپد.

یا علی! می‌گویند تو پدر خاکی، پدر همه‌ی مایی. امشب دختران سرزمینم در عزای پدر مشترکشان سیاه پوشیده‌اند.

بابای مهربان دنیا! چقدر دلم می‌خواست کاسه شیری دستم بود و پشت در خانه‌ات می‌ایستادم.

پدر جان! وقتی رفتی، انگار پشت و پناه همه دختران عالم رفت. یتیمی حس غریبی است که امشب با تمام وجود حس می‌کنم.

بابا حیدر... امشب زینب (س) چطور تاب می‌آورد؟ من فدای آن لحظه‌ای که سرت را با پارچه زرد بستند.

بابا جان، چشم‌هایت را باز کن، من زینبم... هنوز برای رفتن زود است، هنوز کربلا نرفته‌ایم.

پدرم! فرق شکافته‌ات قلبم را پاره کرد. بعد از مادر، دلم به تو خوش بود، حالا با این غم چه کنم؟

بابا، حسن و حسین (ع) دارند گریه می‌کنند، عباس (ع) زانوی غم بغل گرفته، اما من... من باید سنگ صبور همه باشم.

دیوار و در خانه هنوز بوی مادر را می‌دهد، حالا بوی خون تو هم اضافه شد. خانه ما خانه غم‌هاست بابا.

امشب وقتی رفتی، به مادرم بگو زینب خیلی خسته است، بگو زینب را دعا کند.

کاش می‌توانستم مثل دختران کوفه، بیایم و گرد و غبار غم را از عبای وصله‌دارت بتکانم یا علی.

خدایا! امشب هیچ دختری را با دیدن فرق خونی پدرش امتحان نکن. امان از دل زینب.

یا امیرالمومنین! دختر بودن یعنی بابایی بودن. و ما دختران شیعه، بابایی‌ترین مریدان توایم.

پدر خاک! ما را دریاب که در این دنیای پر از نیرنگ، جز دامان پر مهر پدری تو پناهی نداریم.

آقا جان! امشب شمع روشن می‌کنم کنج اتاقم و برای غربتت گریه می‌کنم. انگار پدر خودم رفته است.

یتیمی فقط نداشتن پدر نیست، یتیمی یعنی نداشتن سایه علی (ع) بر سر دنیا.

امشب همه ما یتیم شدیم. دختر و پسر ندارد، جهان پدرش را از دست داد.

حس می‌کنم کوهی که به آن تکیه داده بودم، ناگهان فرو ریخت. خداحافظ ای کوه استوار پدرانه.

دخترها بابایی‌اند... و امشب زینب (س) تنهاترین دختر عالم است.

اشک‌هایم امشب دست خودم نیست، بهانه بابا را می‌گیرند. بابای خوبم علی.

پدر آسمانی من! دستم را بگیر که زمین جای امنی بدون تو نیست.

یا علی! به حق دخترت زینب، هوای دل‌های کوچک و لرزان ما را داشته باش.

بابا جان! قول می‌دهم دختر خوبی باشم، چادری که ارثیه مادرم زهراست را محکم‌تر می‌گیرم تا دلت شاد شود.

امشب وصیت کردی که مراقب قاتلت باشند... چقدر تو مهربانی پدر! کاش دنیا تو را می‌فهمید.

سلام مرا به مادرم زهرا برسان و بگو دخترانت در غیبت کبری، منتظر پسرش مهدی هستند.