نماز صد رکعتی یکی از اعمال مشترک شبهای قدر (۱۹، ۲۱ و ۲۳ رمضان) است. این نماز شامل ۵۰ نماز دو رکعتی است که در هر رکعت پس از سوره حمد، ده مرتبه سوره توحید خوانده میشود. البته در برخی روایات برای تسهیل امر، خواندن یک مرتبه سوره توحید نیز جایز شمرده شده است. این نماز نشاندهنده عزم راسخ بنده برای عبادت در شبی است که از هزار ماه برتر است.
در روایات متعدد از پیامبر اکرم (ص) و ائمه اطهار (ع)، پاداشهای شگفتانگیزی برای این نماز ذکر شده است. آمرزش گناهان، ایمنی از عذاب قبر، دوری از آتش جهنم و برآورده شدن حاجات، از جمله این برکات است. این حجم از عبادت در یک شب، تمرینی برای غلبه بر تنبلی و هوای نفس و اثبات بندگی خالصانه است.
خواندن صد رکعت نماز ممکن است زمانبر و خستهکننده باشد. توصیه میشود نمازگزاران این عبادت را در طول شب تقسیم کنند و مابین آن به اعمال دیگر مثل دعای جوشن کبیر یا استراحت بپردازند. همچنین خواندن نماز به صورت نشسته برای کسانی که ضعف جسمانی دارند، کاملاً جایز است و خداوند اجر عبادت را به نیت خالص بندگان عطا میکند.
تکرار سوره توحید (اخلاص) در این نماز حکمتآمیز است. شب قدر، شب تجلی توحید و شناخت خداوند است. تکرار ده باره این سوره در هر رکعت (مجموعاً هزار بار در صد رکعت)، باعث میشود معارف توحیدی در عمق جان نمازگزار نفوذ کند و او را از هرگونه شرک خفی و جلی پاک گرداند.
اگرچه نماز صد رکعتی در همه شبهای قدر مشترک است، اما در شب نوزدهم به دلیل تقارن با ضربت خوردن امیرالمؤمنین (ع)، حال و هوای خاصی دارد. نمازگزار میتواند ثواب این نماز را به پیشگاه مولای متقیان هدیه کند یا برای شفای بیماران و رفع گرفتاریهای شیعیان دعا نماید. این نماز مقدمهای عالی برای درک شبهای بعدی قدر است.
