در روایات آمده است که فطرس، فرشتهای رانده شده بود که با تبرک جستن به قنداقه نوزاد امام حسین (ع) در روز سوم شعبان، بال و پر سوختهاش شفا یافت و به آسمان بازگشت. این داستان نماد امید و شفاعتپذیری ارباب است و به ما میآموزد که راه بازگشت به سوی خدا همیشه از طریق اهل بیت باز است.
پیامبر اکرم (ص) فرمودند: «ان الحسین مصباح الهدی و سفینه النجاه». در طوفانهای سهمگین گناه و ناملایمات دنیا، توسل به امام حسین (ع) سریعترین و وسیعترین راه برای رسیدن به ساحل آرامش و رستگاری است. ولادت ایشان، ولادت امید برای بشریت است.
در تقویم جمهوری اسلامی ایران، روز ولادت امام حسین (ع) به عنوان «روز پاسدار» نامگذاری شده است. علت این نامگذاری، الگوپذیری پاسداران انقلاب اسلامی از شجاعت، ایثار و فداکاری امام حسین (ع) در راه حفظ دین و ارزشهای الهی است.
ماه شعبان مقدمه ماه رمضان است و روزه گرفتن در این ماه، بهویژه در روزهای اول و سوم (روز ولادت امام حسین)، ثواب بسیاری دارد و سفارش شده است که باعث حب پیامبر (ص) و تقرب به خدا میشود.
شیعیان همانطور که در غم اهل بیت غمگیناند، در شادی آنان نیز شادند. برگزاری جشن، مولودیخوانی، پخش شیرینی و تبریک گفتن در سوم شعبان، از مصادیق تعظیم شعائر الهی و ابراز محبت به خاندان عصمت و طهارت است.
