شب قدر پیوندی ناگسستنی با مساله امامت و ولایت دارد. سوره قدر بیانگر نزول ملائکه و روح است و طبق استدلال های کلامی، این نزول باید بر «حجت حی» و زنده خدا در زمین باشد. بنابراین، شب قدر شب اختصاصی امام زمان (عج) است و درک حقیقت شب قدر، بدون شناخت و توجه به امام عصر ممکن نیست.
یکی از اعتقادات شیعه، مسأله «بداء» یا تغییر سرنوشت بر اثر اعمال و دعاهاست. ظهور امام زمان نیز اگرچه وعده حتمی الهی است، اما زمان آن میتواند با دعای مومنان تغییر کند (تعجیل یا تاخیر). شب قدر به عنوان ایستگاه اصلی تعیین مقدرات، بهترین زمان برای طلب «تعجیل» در ظهور است.
وقتی بنده ای در بهترین زمان (شب قدر) و بهترین مکان (مسجد/حرم)، عزیزترین خلق خدا را بر خود مقدم میدارد و برای او دعا میکند، خداوند به پاس این ادب و معرفت، دعاهای شخصی او را نیز مستجاب میکند. این یک معامله پرسود معنوی است.
بسیاری از ما در شب قدر غرق در ناله برای گناهان یا حوائج دنیوی خود هستیم و از صاحب اصلی این شب غافلیم. یادآوری غربت امام زمان و اختصاص بهترین اوقات دعا به ایشان، وظیفه هر منتظر واقعی است.
تمام پرونده ها و مقدرات یک ساله بندگان در سحرگاه شب بیست و سوم به امضای امام زمان میرسد. چقدر زیباست که در لحظه ای که امام پرونده ما را میبیند، ببیند که ما مشغول دعا برای سلامتی و ظهور ایشان بوده ایم.
