روانشناسان و متخصصان علوم تربیتی معتقدند که شخصیت اصلی انسان در هفت سال اول زندگی شکل میگیرد. مربیان مهدکودک و پیشدبستانی به عنوان نخستین مربیان کودک خارج از محیط خانه، نقشی حیاتی در این فرآیند دارند. آنها با آموزش مهارتهای اجتماعی، استقلال فردی و نظمپذیری، زیربنای موفقیتهای تحصیلی و شغلی آینده فرد را پایهریزی میکنند. ۱۲ اردیبهشت فرصتی است برای درک عمیقتر این جایگاه حساس.
کار در مهدکودک نیازمند داشتن دو ویژگی همزمان است: مهربانی و عاطفه مادری، و جدیت و مهارت معلمی. مربی باید بتواند نیازهای عاطفی کودک را برطرف کند، در هنگام گریه و بیقراری او را آرام نماید و در عین حال، مفاهیم آموزشی و تربیتی را به او منتقل کند. این تعادل ظریف، کار مربیان پیشدبستانی را به یکی از دشوارترین و در عین حال ارزشمندترین مشاغل تبدیل کرده است.
طبق روایات اسلامی، قلب کودک مانند زمین خالی و مستعدی است که هر بذری در آن کاشته شود، رشد میکند. مربیان مهدکودک با آموزش مفاهیم دینی به زبان ساده، قصههای قرآنی، احترام به والدین و راستگویی، بذرهای ایمان و اخلاق را در جان کودکان میکارند. روز معلم زمانی مناسب برای تقدیر از این باغبانان فطرتهای پاک است.
برخلاف مدارس که آموزش بر پایه کتاب و نوشتن است، در مهدکودک و پیشدبستانی، «بازی» محور اصلی یادگیری است. مربیان خلاق با طراحی بازیهای هدفمند، کاردستی، نقاشی و شعرخوانی، مهارتهای حرکتی و ذهنی کودکان را تقویت میکنند. تقدیر از مربیان، تقدیر از ذهنهای خلاقی است که دنیا را از دریچه چشم کودکان میبینند و آن را زیباتر میکنند.
موفقیت مربی در تربیت کودک، در گرو ارتباط مستمر و سازنده با والدین است. مربیان پیشدبستانی اغلب به عنوان مشاورانی امین، نگرانیهای والدین را شنیده و راهکارهای تربیتی ارائه میدهند. اعتماد والدین به مربی، کلید آرامش کودک در مهد است. روز معلم بهانهای است تا والدین با قدردانی از زحمات مربی، این چرخه اعتماد و همکاری را مستحکمتر کنند.
