قانون جرایم رایانهای مصوب سال ۱۳۸۸، اصلیترین مرجع رسیدگی به تخلفات سایبری در ایران است. این قانون در ۵۶ ماده، جرایمی نظیر دسترسی غیرمجاز، سرقت اطلاعات، جعل رایانهای، تخریب دادهها، سرقت اینترنتی و جرایم علیه عفت و اخلاق عمومی را تعریف و برای آنها مجازات تعیین کرده است. آگاهی از این قانون برای هر کاربر ایرانی ضروری است.
هرکس به طور غیرمجاز از سامانههای رایانهای یا مخابراتی با ارتکاب اعمالی نظیر وارد کردن، تغییر، محو، ایجاد یا متوقف کردن دادهها، وجه یا مالی را تحصیل کند، کلاهبردار رایانهای است. تفاوت آن با کلاهبرداری سنتی در استفاده از ابزار تکنولوژیک برای فریب سیستم یا قربانی است.
شنود غیرمجاز محتوای در حال انتقال ارتباطات غیرعمومی، جاسوسی رایانهای و دسترسی غیرمجاز به دادههای سری، از جرایم علیه محرمانگی هستند. قانونگذار برای حفاظت از اسرار مردم و امنیت ملی، مجازاتهای حبس برای این موارد در نظر گرفته است.
تغییر یا تحریف فیلم و عکس دیگران و انتشار آن به نحوی که موجب عرفاً موجب هتک حیثیت شود، جرم است. همچنین انتشار اخبار دروغ به قصد اضرار به غیر یا تشویش اذهان عمومی، مجازات حبس و شلاق یا جریمه نقدی دارد. فضای مجازی منطقه آزاد برای تهمت زدن نیست.
یکی از معضلات جدید، اجاره دادن کارتهای بانکی به سایتهای قمار یا کلاهبرداران است. طبق قانون، صاحب حساب مسئول تمامی تراکنشهاست و در صورت وقوع جرم (مانند پولشویی)، به عنوان معاون یا شریک جرم تحت پیگرد قرار میگیرد و باید پاسخگو باشد.
