عبدالله بن الحسین، معروف به علی اصغر (ع)، کوچکترین فرزند امام حسین (ع) است. با اینکه ایشان در واقعه کربلا تنها شش ماه داشتند، اما مقام و منزلتشان نزد خداوند آنچنان والاست که به «باب الحوائج» (دروازه برآورده شدن حاجات) شهرت یافتهاند. دستان کوچک ایشان، گرههای بزرگ و کور زندگی متوسلین را باز میکند.
در تقویم دلی محبان اهل بیت، روز ولادت حضرت علی اصغر (ع) فرصتی زیبا برای توجه به نوزادان و پسران خردسال است. خانوادهها در این روز با نیت قرار دادن فرزندشان در مسیر اهل بیت، لباسهای نذری به تن آنان میکنند و برای سلامتی و عاقبت بخیریشان دعا میکنند.
اگرچه همایش شیرخوارگان در ایام محرم برگزار میشود، اما ریشه آن در عشق و ارادت به همین مولود مبارک است. روز ولادت ایشان، روی دیگر سکه است؛ روزی برای شادی و شکرگزاری بابت نعمت فرزند و دعا برای اینکه این کودکان، سربازان آینده امام زمان (عج) باشند.
امام حسین (ع) علاقه عجیبی به این طفل داشتند. نامگذاری ایشان به نام «علی» نشاندهنده عشق اباعبدالله به پدر بزرگوارشان است. ولادت علی اصغر (ع) در ماه رجب، نویدبخش تداوم نور ولایت و ایثار در نسل آلالله بود.
ولادت این طفل به ما میآموزد که بزرگی به سن و سال نیست. میتوان کوچک بود اما روحی به وسعت دریا داشت. همچنین یادآور مقام رفیع مادران است که با تربیت فرزندانی پاک، تاریخ را میسازند.
