حضرت خدیجه کبری (س) نه تنها همسر پیامبر اکرم (ص) بودند، بلکه بانویی پیشرو در عصر خود محسوب میشدند. او یک تاجر موفق و ثروتمند بود که به پاکدامنی، درایت و صداقت مشهور بود. این ویژگیها او را از سایر زنان مکه متمایز میکرد و نشان میداد که یک زن میتواند در اجتماع آن دوران نیز نقشآفرین و تأثیرگذار باشد. داستان زندگی ایشان، الهامبخش نوجوانان برای پرورش صفات نیکوست.
نقطه عطف زندگی حضرت خدیجه (س) ازدواج با پیامبر اکرم (ص) بود. او که چندین خواستگار ثروتمند و با نفوذ را رد کرده بود، با هوشمندی و بصیرت خود، محمد امین (ص) را برای همسری انتخاب کرد. این ازدواج نه بر اساس مال و مقام، بلکه بر پایه اخلاق، ایمان و صداقت شکل گرفت. این داستان به نوجوانان میآموزد که انتخاب شریک زندگی بر چه معیارهایی باید صورت گیرد.
هنگامی که پیامبر اکرم (ص) به رسالت مبعوث شدند و هیچ کس جز تعداد انگشتشماری به ایشان ایمان نیاورد، حضرت خدیجه (س) اولین کسی بود که پیامبر (ص) را تصدیق کرد. این ایمان زودهنگام، گواه عمق بصیرت و یقین او بود. سپس، تمام ثروت و هستی خود را در راه یاری پیامبر (ص) و گسترش اسلام به کار گرفت. این فداکاری، نمونهای بیبدیل از حمایت همه جانبه از رهبر الهی است.
دوران محاصره در شعب ابیطالب، یکی از سختترین برهههای تاریخ اسلام بود. سه سال تمام، مسلمانان در درهای خشک و بی آب و علف، تحت شدیدترین تحریمهای اقتصادی و اجتماعی قرار گرفتند. در این دوران، حضرت خدیجه (س) با جان و مال خود، از پیامبر (ص) و مسلمانان حمایت کرد و سختیهای طاقتفرسا را به جان خرید. این بخش از داستان زندگی ایشان، درس صبر، استقامت و مقاومت در راه حق است.
وفات حضرت خدیجه (س) در دهم ماه رمضان، ضایعهای بزرگ برای پیامبر (ص) و اسلام بود. اما میراث او برای همیشه در تاریخ اسلام جاودان ماند. او نماد زنی است که با ایمان، عقلانیت، ثروت و فداکاری، نقش بیبدیلی در شکلگیری و استحکام یک دین بزرگ ایفا کرد. زندگی او الگویی کامل برای تمام زنان و مردان جوان است که میخواهند در مسیر حق گام بردارند و به سعادت برسند.
