شب نیمه شعبان پس از شب قدر، برترین شب سال است. از امام صادق (ع) روایت شده که خداوند به ذات مقدس خود سوگند خورده است که هیچ سائلی را در این شب دست خالی برنگرداند. این شب را «لیله البرات» (شب رهایی) و شب تقسیم ارزاق و عمرها مینامند. احیا و بیدار ماندن در این شب، پاداش عظیمی دارد و باعث میشود دل انسان در روزی که دلها میمیرند، زنده بماند.
مهمترین عمل در شب نیمه شعبان، زیارت سالار شهیدان است. در روایات آمده است که هر کس در این شب امام حسین (ع) را زیارت کند (حتی از راه دور با سلام دادن)، گناهانش بخشیده میشود و ثواب حج و عمره مقبول را میبرد. روح ۱۲۴ هزار پیامبر در این شب به کربلا میآیند.
خواندن دعای کمیل که تعلیم امیرالمؤمنین (ع) است، در این شب وارد شده است. همچنین سجدههای طولانی و ذکرهای تسبیحات حضرت زهرا (س) باعث قرب الهی میشود. این شب فرصتی طلایی برای استغفار و پاک کردن زنگار گناهان قبل از ورود به ماه مبارک رمضان است.
فلسفه احیا گرفتن، فقط بیدار ماندن چشم نیست؛ بلکه بیدار کردن دل از خواب غفلت است. منتظر واقعی در شب میلاد امام زمانش، بیدار میماند تا آمادگی خود را برای یاری او اعلام کند. این بیداری، تمرینی برای هوشیاری در برابر فتنههای آخرالزمان است.
بزرگان دین توصیه کردهاند که در این شب، علاوه بر عبادت فردی، برای فرج امام زمان (عج) بسیار دعا کنید، زیرا گشایش کار همه در آن است. همچنین صدقه دادن و صلوات فرستادن، از اعمالی است که بلاها را دور میکند و روزی را زیاد میگرداند.
