مربیان مهدکودک و پیش دبستانی، پس از والدین، مهم ترین الگوهای کودکان در سال های اولیه زندگی هستند. شیوه قصه گویی، لحن صدا و اشتیاقی که مربی هنگام خواندن کتاب نشان می دهد، تاثیر مستقیمی بر نگرش کودک نسبت به مطالعه دارد. روز جهانی کتاب کودک فرصتی است تا از این تلاشگران خاموش که با هنرمندی تمام، دروازه های تخیل و دانایی را به روی نسل آینده می گشایند، قدردانی کنیم.
کودکان نصیحت مستقیم را به سختی می پذیرند، اما در برابر جادوی قصه تسلیم هستند. مربیان آگاه با انتخاب داستان های مناسب، مفاهیم پیچیده ای مانند نظم، بهداشت، دوستی، راستگویی و احترام به بزرگترها را به زبان ساده و غیرمستقیم به کودکان می آموزند. تشکر از مربی بابت قصه گویی، در واقع تشکر بابت تربیت اخلاقی و رفتاری فرزندمان است.
نشستن پای قصه های مربی، مهارت تمرکز و خوب گوش دادن را در کودکان تقویت می کند. همچنین، شنیدن واژگان جدید در قالب جملات صحیح، دایره لغات کودک را گسترش داده و او را برای ورود به مدرسه و یادگیری خواندن و نوشتن آماده می کند. این خدمات آموزشی ارزشمند، شایسته تقدیر و سپاسگزاری ویژه از سوی والدین است.
زمان قصه گویی در مهدکودک، زمانی برای آرامش و نزدیکی عاطفی است. مربی با نشاندن کودکان دور خود و برقراری ارتباط چشمی، فضایی امن و صمیمی ایجاد می کند که استرس دوری از مادر را کاهش می دهد. قدردانی از مربی در این روز، نشان دهنده درک والدین از زحمات عاطفی او برای ایجاد حس امنیت در کودک است.
وقتی والدین با ارسال پیام یا هدیه ای کوچک از مربی تشکر می کنند، الگوی رفتاری مثبتی برای فرزند خود می سازند. کودکان یاد می گیرند که باید قدردان کسانی باشند که برای آنها زحمت می کشند و به آنها چیزی می آموزند. این عمل، فرهنگ سپاسگزاری و احترام به مقام معلم را در خانواده و جامعه نهادینه می کند.
