جملات ناب شهید آوینی برای استوری روز هنر انقلاب اسلامی 1405

پندار ما این است که ما مانده‌ایم و شهدا رفته‌اند، اما حقیقت آن است که زمان ما را با خود برده است و شهدا مانده‌اند.

هنر آن است که بمیرانی، پیش از آنکه بمیرانندت؛ و مبدأ و منشأ حیات آنانند که چنین مرده‌اند.

زندگی زیباست، اما شهادت از آن زیباتر است.

سلامت دنیا بیماری است و بیماری‌اش شفا، و سلامت دین در این است که اینجا بیمار باشی.

خون، تنها کلمه‌ای است که اگر بر زمین بریزد، هرگز خشک نمی‌شود و از جوشش نمی‌افتد.

جاذبه خاک به ماندن می‌خواند و آن عهد باطنی به رفتن؛ عقل به ماندن می‌خواند و عشق به رفتن.

در عالم رازی است که جز به بهای خون فاش نمی‌شود.

کربلا پایان نیست، آغاز است؛ آغازی که پایانش ظهور است.

عالم محضر شهداست؛ اما کو محرمی که این حضور را دریابد؟

ای شهید، ای آن‌که بر کرانه ازلی و ابدی وجود بر نشسته‌ای، دستی برآور و ما را نیز از این ظلمات رهایی بخش.

هنر تجلی شیدایی است و شیدایی، هرچه هست، در عشق است.

هنرمند کسی است که جنگ با غیرِ خدا را در درون خویش به پایان برده باشد.

سینما آینه جادوست؛ اگر در خدمت حق نباشد، رهزنِ جان می‌شود.

تخصص حقیقی در سایه تعهد به دست می‌آید؛ تخصص بدون تعهد، تیغی در دست زنگی مست است.

ما می‌خواهیم سینما را به خدمت اسلام درآوریم، نه اینکه خودمان به خدمت سینما درآییم.

زبان هنر، زبان فطرت است و اگر فطرت بیدار شود، حق را خواهد شناخت.

هنر در غرب، حدیث نفس است و در اسلام، حدیث شیدایی حق.

دوربین باید چشمِ بینای حقیقت باشد، نه ابزارِ فریبِ واقعیت.

حقیقتِ هنر، نوعی معرفت است که از طریق شهود حاصل می‌شود.

زیبایی، پرده‌داری است که اگر کنار رود، حقیقت آشکار می‌شود.

یاران! شتاب کنید، قافله کربلا در راه است و می‌رود که از این سیاره خاک کوچ کند.

گریه، تنها زبانی است که در آن دروغ راه ندارد.

شهادت، پایان نیست، بلکه آغاز حیات جاودانه در جوار رحمت حق است.

خدایا! ما را از این قفس تن رها کن و به آسمانِ قربِ خود پرواز ده.

شقایق‌های وحشی، داغدارِ کدام غمِ پنهان در دل خاک‌اند؟

بهشت، پاداشِ کسانی است که از جهنمِ نفسِ خویش عبور کرده‌اند.

شهدا، شاهدانِ بزمِ حضورند و ما، نظاره‌گرانِ حسرت‌زده.

راهِ قدس از کربلا می‌گذرد و راهِ کربلا از دل‌های شکسته.

هرکس می‌خواهد ما را بشناسد، داستان کربلا را بخواند.

آنان که رفتند، کاری حسینی کردند؛ و آنان که ماندند، باید کاری زینبی کنند، وگرنه یزیدی‌اند.