متن عرفانی درباره پرواز روح علی (ع) در شب قدر 1404

در شبی که ملائکه بر زمین نازل می‌شوند، روح بزرگ مردی از زمین به آسمان پر کشید. چه تلاقی باشکوهی است شب قدر و شب وصل علی (ع).

پرواز روح علی (ع) در شب قدر، تفسیر عملی لیله القدر خیر من الف شهر است. یک لحظه وصال او، برتر از هزار ماه عبادت ماست.

امشب قرآن صامت بر سر می‌گیریم و قرآن ناطق به سوی خدا می‌رود. چه سری در این تقارن نهفته است؟ التماس دعا.

علی (ع) حقیقت شب قدر بود که از قفس تن رها شد. او رفت تا قدر و منزلت انسان کامل را به افلاکیان نشان دهد.

در اوج عبادت، در سجده عشق، پرنده روحش قفس را شکست. شب قدر، سکوی پرواز سیمرغ قاف عشق بود.

خداوند شب قدر را برای بخشش گناهان ما قرار داد و شهادت علی (ع) را مهر قبولی این توبه. روحش شاد و راهش پر رهرو.

آسمان‌ها امشب درهای خود را گشوده‌اند، نه فقط برای نزول ملائک، بلکه برای استقبال از امیرالمؤمنین.

پرواز علی (ع) عروجی عاشقانه بود در شبی که مقدرات رقم می‌خورد. تقدیر او وصل بود و تقدیر ما فراق.

شب قدر، شب بیداری است و علی (ع) بیدارترین بیداردلان بود که امشب به خواب ابدی در جوار رحمت حق آرام گرفت.

روح ملکوتی حیدر کرار، امشب مرزهای زمان و مکان را درنوردید و در بیکرانگی ذات اقدس الهی محو شد.

امشب ماه گرفتگی نیست، خورشید است که از زمین به آسمان هجرت می‌کند. پرواز روح علی (ع) تسلیت باد.

شب قدر است و طی شد دوری یار / علی پر می‌کشد سوی جهاندار

سجاده‌اش سکوی پرواز شد و محراب، دروازه آسمان. علی (ع) چه سبکبال به مهمانی خدا رفت.

در شب نزول قرآن، قرآن ناطق عروج کرد تا به ما بیاموزد که غایت نزول، عروج به سوی خداست.

فرق شکافته‌اش، پنجره‌ای شد رو به باغ‌های بهشت. روح علی (ع) از این پنجره به ابدیت پر کشید.

ملائکه صف به صف ایستاده‌اند؛ امشب مهمانی عزیز دارند. مردی می‌آید که زینت آسمان‌هاست.

پرواز روح علی (ع) در شب قدر، زیباترین پایان برای زیباترین آغاز خلقت بود.

او رفت و شب قدر با نام او گره خورد. حالا هر سال در احیا، نام علی (ع) رمز استجابت دعاست.

علی (ع) جسمش را به خاک بخشید و روحش را به افلاک. این سخاوتمندانه‌ترین پرواز تاریخ بود.

امشب نردبان آسمان برای علی (ع) هموارتر از همیشه بود. او پله‌های عروج را با خون سرش رنگین کرد.

خدایا، به حق خون پاک علی (ع) در این شب قدر، تقدیر ما را با محبت و ولایت او گره بزن.

بارالها، آنگونه که روح علی (ع) را در شب قدر پذیرا شدی، توبه ما را نیز به واسطه او بپذیر.

پروردگارا، در شبی که علی (ع) به سویت پر کشید، دست‌های خالی ما را به دامان پرمهر او برسان.

یا رب، به لحظه پرواز روح امیرالمؤمنین قسم، ما را از پیروان راستین مکتبش قرار ده.

الهی، امشب که علی (ع) مهمان توست، ما را از برکات سفره کرامت او محروم مگردان.

خدایا، معرفت شناخت علی (ع) را در این شب‌های قدر روزی دل‌های ما گردان.

بارالها، اشک‌های ما در سوگ علی (ع) را جوهر امضای تقدیرات نیکوی ما در شب قدر قرار ده.

خداوندا، به حق فرق شکافته مولا، گره از کار تمام گرفتاران در این شب عزیز باز کن.

ای خدای کعبه، رستگاری علی (ع) را دیدیم، ما را نیز در مسیر بندگی‌ات رستگار فرما.

یا قاضی الحاجات، به آبروی کسی که امشب به سویت آمد، ظهور فرزندش مهدی (عج) را نزدیک بگردان.

علی (ع) رازی بود که در شب قدر افشا شد و به اصل خویش بازگشت.

شهادت، براق تیزرویی بود که علی (ع) را در شب قدر به معراج برد.

قدر علی (ع) را شب قدر دانست و بس، که او را در آغوش گرفت و به خدا سپرد.

جسمش در کوفه ماند، اما روحش که از جنس نور بود، به سرچشمه نور پیوست.

مرگ برای او پلی بود از جزیره رنج به سرزمین گنج. پروازت مبارک ای مرد خدا.

شب قدر، شبِ شدن است و علی (ع) در این شب، به اوجِ بودن رسید.

خداحافظ ای نمازِ مجسم، ای روزه‌یِ مقبول. پروازت تا عرش خدا گوارا باد.

امشب خدا خریدار است و علی (ع) بهترین کالای بازار عشق. معامله پرسودی بود.

پرواز روح او، زلزله‌ای در ارکان عرش انداخت و آرامشی در قلب خودش.

علی (ع) خلاصه خلقت بود که امشب به خالق بازگشت.

دوش وقت سحر از غصه نجاتش دادند / و اندر آن ظلمت شب آب حیاتش دادند

چه مبارک سحری بود و چه فرخنده شبی / آن شب قدر که این تازه براتش دادند

مرغ باغ ملکوتم نیم از عالم خاک / چند روزی قفسی ساخته‌اند از بدنم

پر کشید آن مرغ عاشق سوی یار / شد رها از بند این دنیای تار

شب قدر و شب وصل و شب درد / علی (ع) را تیغ کین از ما جدا کرد

روح او دریای مواج خداست / جای او بالاتر از ارض و سماست

در شب احیا دلم پر می‌زند / بر در بیت‌الولا در می‌زند

یا رب این بوی خوش از کوی که می‌آید باز / که درهای ملکوت به رویش شده باز

علی امشب به ضیافتگه اسرار رود / فارغ از رنج و غم و دوری و آزار رود

سحر وصل شد و شام فراق آمد سر / پر زد از خاک به افلاک، روح حیدر