در فرهنگ اعتقادی شیعه، زمان تولد انسانها حکمتهایی دارد. متولد شدن نوزاد، به ویژه اگر از سادات باشد، در روز عید غدیر خم، نشانهای بسیار مبارک و میمون تلقی میشود. خانوادهها این تقارن را به فال نیک میگیرند و آن را نشانهای از توجه ویژه امیرالمومنین (ع) به آن کودک میدانند. این نوزادان اغلب با القابی مثل «کبوتر غدیر» یا «هدیه مولا» یاد میشوند.
یکی از سنتهای رایج برای نوزادانی که در عید غدیر متولد میشوند، انتخاب نامهای مرتبط با امیرالمومنین (ع) و اهل بیت است. برای پسران نامهایی مثل علی، امیر، حیدر، مرتضی، امیرعلی و برای دختران نامهایی مثل زهرا، غدیره، ولایت و ... انتخاب میشود. اگر نوزاد سید باشد، این حساسیت و دقت در نامگذاری دوچندان میشود تا نامی در شأن سیادت او انتخاب گردد.
در پیامهای تبریک تولد نوزاد سید در این روز، معمولاً دعاهای عمیق و آیندهنگرانهای وجود دارد. آرزوی اینکه کودک در آینده از مبلغان غدیر، مدافعان ولایت و سربازان امام زمان (عج) باشد، بخش مهمی از فرهنگ تبریک گویی مذهبی است. این دعاها به والدین یادآوری میکند که مسئولیت تربیت دینی این کودک سنگینتر و مهمتر است.
برای خانوادهای که خود از سادات هستند، تولد فرزند در عید غدیر شادی را صدچندان میکند. عید غدیر خود به تنهایی عید سادات است و اضافه شدن یک عضو جدید به شجره طیبه در این روز، جشنی در جشن است. اقوام و دوستان با شور و شوق بیشتری به دیدن نوزاد میروند و این اتفاق را معجزهای کوچک و شیرین میدانند.
بسیاری از خانوادهها تلاش میکنند خاطره این تولد خاص را جاودانه کنند. گرفتن عکسهای آتلیهای با تم غدیر، شال سبز انداختن به نوزاد (برای سادات) و نوشتن دلنوشتههایی در آلبوم خاطرات کودک، از کارهایی است که انجام میشود. پیامهای تبریک ارسالی از سوی دوستان نیز بخشی از این خاطرات ماندگار خواهد بود که در آینده به کودک نشان داده میشود.
