شوراهای اسلامی شهر و روستا، نماد حاکمیت مردم بر سرنوشت خویش در سطح محلی هستند. طبق اصول قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، شوراها از ارکان تصمیمگیری و اداره امور کشور محسوب میشوند. روز شهرداری و دهیاری (14 تیر) فرصتی است تا نقش نظارتی و تقنینی شوراها در هدایت شهرداریها و دهیاریها بازخوانی شود. اعضای شورا با تصویب بودجه و نظارت بر عملکرد شهردار، مسیر توسعه شهر را تعیین میکنند.
نامگذاری شوراها ریشه در آموزههای قرآنی دارد. آیه «و امرهم شوری بینهم» بر اهمیت خرد جمعی و پرهیز از استبداد رای تاکید دارد. اعضای شورای شهر و روستا با تکیه بر این اصل الهی، میکوشند تا با همفکری و بهرهگیری از نظرات کارشناسان، بهترین تصمیمات را برای رفاه عمومی اتخاذ کنند. روز شهرداری، جشن تحقق این مردمسالاری دینی در سطح مدیریت محلی است.
بسیاری از شهروندان تفاوت دقیق بین شورا و شهرداری را نمیدانند. شورای شهر به عنوان قوه مقننه محلی عمل میکند که وظیفه آن وضع قوانین شهری، تصویب نرخها، انتخاب شهردار و نظارت بر اوست. در مقابل، شهرداری بازوی اجرایی است. در روز شهرداری و دهیاری، تقدیر از اعضای شورا به معنای تقدیر از فکر و اندیشهای است که پشتوانه اجراییات شهر قرار دارد.
شوراهای اسلامی روستا نقشی حیاتی در توسعه روستایی و جلوگیری از مهاجرت به شهرها دارند. این عزیزان با کمترین بودجه و امکانات، پل ارتباطی بین روستاییان و دستگاههای اجرایی هستند. پیگیری طرحهای هادی، آبرسانی و اشتغالزایی از دغدغههای اصلی آنان است. تبریک این روز به اعضای شورای روستا، کمترین قدردانی از جهادگران گمنام عرصه سازندگی است.
کیفیت مدیریت شهری مستقیماً به انتخابهای مردم در پای صندوقهای رای بستگی دارد. روز شهرداری و دهیاری یادآور این نکته است که یک شهر خوب، حاصل انتخاب یک شورای متخصص، متعهد و پاکدست است. مطالبهگری شهروندان و نظارت بر عملکرد شوراها در طول دوره خدمت، تضمینکننده سلامت و پویایی پارلمان شهری است.
