تسلیت شهادت امام جواد (ع) به پدر بزرگوارشان امام رضا (ع) 1405

یا امام رضا، سرت سلامت. جگر گوشه‌ات را در جوانی با زهر کینه مسموم کردند. تسلیت ای ضامن آهو.

آقا جان، یا علی بن موسی الرضا، امشب مشهد عزادار کاظمین است. داغ جوان دیده‌ای، آجرت الله.

ای غریب طوس، به ما اجازه بده در عزای پسر غریبت، جوادالائمه، هم‌ناله‌ی شما شویم. شهادت میوه دلتان تسلیت.

یا امام رئوف، امشب کبوتران حرمت به سمت کاظمین پر می‌کشند تا بر پیکر بی‌جان جوادت سایه بان شوند.

تسلیت ای پدری که دور از فرزند، در غربت طوس، خبر پرکشیدن جوانت را شنیدی. یا شمس الشموس، ما را در غم خود شریک بدان.

آقای من، امشب قلب رئوفتان فشرده است. جوادِ شما تشنه جان داد، همانگونه که جدتان حسین (ع) تشنه بود.

یا ثامن الحجج، دردانه زندگی‌تان در 25 سالگی پرپر شد. این مصیبت عظما بر شما و امام زمان (عج) تسلیت باد.

سلام بر پدری که حسرت دیدار آخر با پسر جوانش بر دلش ماند. یا رضا جان، شهادت محمد تقی (ع) تسلیت.

امشب صحن انقلاب بوی غم می‌دهد. انگار صدای ناله‌های جوادالائمه از حجره‌ای در بغداد به گوش می‌رسد.

ای سلطان خراسان، امشب زائرانت نه برای حاجت خود، که برای عرض تسلیتِ داغِ پسر به درگاهت آمده‌اند.

دلم راهی مشهد است تا دست بر سینه بگذارم و بگویم: آقا جان، پسرت را کشتند... تسلیت.

امشب بین مشهد و کاظمین پل زده‌ام با اشک. یا رضا، داغ فرزند سخت است، خدا صبرتان دهد.

کنار پنجره فولاد، روضه ابن الرضا می‌خوانیم. یا امام رضا، نظری به دلهای سوخته ما کن.

امشب نقاره‌ها نوای عزا می‌زنند. پسرِ خورشید غروب کرد.

به فدای جگر سوخته‌ات یا امام رضا، که پاره تنت را در غربت بغداد شهید کردند.

خورشید هشتم، امشب ستاره نهم منظومه ولایت خاموش شد. عرض تعزیت ما را از راه دور پذیرا باش.

یا انیس النفوس، جانِ جوادِتان به لب رسید و عالم در سوگ نشسته است. ما را در این اندوه عظیم بپذیر.

پدر خاک خراسان و پسر خاک کاظمین؛ چه سرنوشت غریبانه‌ای دارد این سلسله نور.

امشب فرشتگان در مسیر طوس و بغداد در رفت و آمدند تا اشک‌های پدر را به پیکر پسر برسانند.

تسلیت باد بر شما ای ولی نعمت ما، که امشب داغدارترین پدر عالمی.