دهم اردیبهشت ماه، سالروز اخراج پرتغالیها از تنگه هرمز و خلیج فارس در سال ۱۶۲۲ میلادی (۱۰۳۱ هجری قمری) است. در این روز، سپاه ایران به فرماندهی «امام قلی خان» (سردار شاه عباس صفوی) توانست بر استعمار ۱۱۷ ساله پرتغال پایان دهد. شورای عالی انقلاب فرهنگی این روز را به عنوان «روز ملی خلیج فارس» نامگذاری کرد تا سندی بر هویت تاریخی و ایرانی این منطقه باشد.
نام «خلیج فارس» (Persian Gulf) ریشهای چند هزار ساله دارد. از نقشههای هکاتئوس و بطلمیوس در یونان باستان تا متون جغرافیدانان مسلمان و اسناد سازمان ملل، همگی بر این نام صحه میگذارند. تلاشهای مذبوحانه برخی کشورها برای تحریف این نام، ناشی از فقر تاریخی و اهداف سیاسی است که با همبستگی ملی ایرانیان خنثی میشود.
خلیج فارس شاهد دلاوریهای شهیدانی چون نادر مهدوی و بیژن گرد در دوران دفاع مقدس بود که با قایقهای تندرو در برابر ناوگان نیروی دریایی آمریکا ایستادند و حماسهای ماندگار خلق کردند. یادآوری این شهدا در روز ملی خلیج فارس، تأکیدی بر آمادگی همیشگی ایران برای دفاع از آبهای سرزمینی است.
جزایر ابوموسی، تنب بزرگ و تنب کوچک، بخشهای جداییناپذیر خاک ایران و دژهای دفاعی تنگه هرمز هستند. روز ملی خلیج فارس فرصتی است برای تأکید مجدد بر حاکمیت قطعی و ابدی ایران بر این جزایر و رد هرگونه ادعای واهی.
خلیج فارس تنها یک موضوع امنیتی یا تاریخی نیست، بلکه فرصتی طلایی برای توسعه اقتصادی است. گردشگری دریایی، شیلات، حملونقل و انرژی، ظرفیتهایی هستند که توجه به آنها در این روز ملی ضروری است.
