برای یک معلم، بازنشستگی به معنای پایان کار نیست، بلکه آغاز دورانی است که با افتخار به ثمره سالها تلاش خود نگاه میکند. دانشآموزانی که اکنون پزشک، مهندس، کارگر یا مدیر شدهاند، حاصل عمر او هستند. تبریک روز معلم به بازنشستگان، یادآوری این نکته است که جامعه زحمات ۳۰ ساله آنان را فراموش نکرده است.
معلمان بازنشسته گنجینهای از تجربیات آموزشی و تربیتی هستند. تکریم آنان تنها یک وظیفه اخلاقی نیست، بلکه فرصتی برای انتقال این تجربیات به معلمان جوان است. استفاده از واژه «پیشکسوت» به جای بازنشسته، بار معنایی مثبتتری دارد و نشاندهنده احترام به جایگاه والای آنان است.
در فرهنگ ایرانی و اسلامی، احترام به بزرگترها و موی سپید واجب است. وقتی این بزرگتر، حق معلمی هم داشته باشد، احترامش واجبتر میشود. پیامهای تبریک باید سرشار از تواضع و ادب در برابر این بزرگان باشد.
ارتباط شاگردان قدیمی با معلمان بازنشسته، حس زندگی و ارزشمندی را به آنان هدیه میدهد. یک تماس تلفنی یا پیام تبریک از شاگردی که ۲۰ سال پیش در کلاسش بوده، بهترین هدیه برای یک معلم بازنشسته است.
گاهی اوقات معلمان بازنشسته احساس فراموششدگی میکنند. روز معلم فرصتی طلایی است تا به آنان بگوییم که هنوز هم قهرمانان زندگی ما هستند و بازنشستگی نمیتواند پیوند قلبی میان معلم و شاگرد را قطع کند.
