متن انتقادی درباره فیلترینگ و محدودیت‌های اینترنت 1404

امروز روز جهانی مبارزه با سانسور اینترنت است. بیایید فراموش نکنیم که دسترسی به اطلاعات آزاد، حق طبیعی هر انسان برای رشد و آگاهی است.

فیلترینگ گسترده، پاک کردن صورت مسئله است، نه حل آن. دیوار کشیدن در دنیای بی‌مرز دیجیتال، تنها ما را از کاروان جهانی علم عقب می‌اندازد.

محدودیت‌های اینترنتی بیش از آنکه مانع نفوذ فرهنگی شود، اعتماد عمومی را خدشه‌دار می‌کند و کاربران را به سمت راه‌های ناامن سوق می‌دهد.

در عصر ارتباطات، کند کردن سرعت اینترنت و فیلترینگ سلیقه‌ای، توهین به شعور مخاطب و نادیده گرفتن بلوغ فکری جامعه است.

سانسور اینترنت یعنی محروم کردن محققان و دانشجویان از منابع علمی روز دنیا. این انزوا به نفع هیچکس نیست.

آزادی بیان در فضای مجازی، سوپاپ اطمینانی برای جامعه است. بستن این فضا، تنها فشار را افزایش می‌دهد.

فیلترینگ بی‌پایه و اساس، تنها بازار فروش فیلترشکن‌ها را داغ می‌کند و امنیت سایبری خانواده‌ها را به خطر می‌اندازد.

ما خواهان اینترنتی هستیم که در آن شایسته‌سالاری و محتوای فاخر دیده شود، نه اینترنتی که با ممنوعیت اداره شود.

روز جهانی مبارزه با سانسور سایبری، تلنگری است به مسئولین که بدانند عصر انحصار اطلاعات به پایان رسیده است.

گردش آزاد اطلاعات، لازمه شفافیت و مبارزه با فساد است. هرگونه مانع‌تراشی در این مسیر، به تاریکی کمک می‌کند.

فیلترینگ پلتفرم‌های محبوب، تیشه به ریشه کسب‌وکارهای خرد و خانگی می‌زند که نان سفره‌شان به اینترنت وابسته است.

در حالی که دنیا به سمت اقتصاد دیجیتال می‌رود، محدودیت‌های ما، کارآفرینان جوان را ناامید و وادار به مهاجرت می‌کند.

کسب‌وکارهای آنلاین قربانیان خاموش تصمیمات یک‌شبه فیلترینگ هستند. امنیت سرمایه‌گذاری با این محدودیت‌ها از بین می‌رود.

توسعه اقتصاد دانش‌بنیان با اینترنت محدود و فیلتر شده، شبیه شوخی است. زیرساخت توسعه، دسترسی آزاد است.

فیلترینگ یعنی تحمیل هزینه‌های سنگین به استارتاپ‌ها برای دور زدن تحریم‌ها و محدودیت‌های داخلی.

صدای ورشکستگی آنلاین‌شاپ‌ها در هیاهوی فیلترینگ شنیده نمی‌شود، اما درد بیکاری آن‌ها واقعی است.

رقابت در بازارهای جهانی نیازمند ابزارهای جهانی است. با دست و پای بسته نمی‌توان در ماراتن اقتصاد دیجیتال دوید.

حمایت از پلتفرم داخلی با مسدود کردن رقیب خارجی، رقابت نیست، انحصار است که در نهایت به ضرر مصرف‌کننده تمام می‌شود.

هر ساعت قطعی یا کندی اینترنت، میلیاردها تومان خسارت به بدنه اقتصاد کشور وارد می‌کند.

کارآفرینان دیجیتال به جای تمرکز بر نوآوری، باید نگران وصل بودن اینترنت باشند. این دردناک است.

دسترسی به اینترنت پرسرعت و آزاد، امروز دیگر یک کالای لوکس نیست، بلکه از حقوق اولیه شهروندی است.

فیلترینگ، حق انتخاب را از شهروندان می‌گیرد و قیم‌مآبانه برای سلیقه آن‌ها تصمیم‌گیری می‌کند.

مردم حق دارند از ابزارهای ارتباطی روز دنیا برای تماس با عزیزانشان و تبادل نظر استفاده کنند.

امنیت اخلاقی جامعه با آموزش و فرهنگ‌سازی تامین می‌شود، نه با بستن و محدود کردن فضای مجازی.

شهروند دیجیتال بودن نیازمند دسترسی به ابزارهای دیجیتال است. محرومیت، ما را به شهروندان درجه دو جهانی تبدیل می‌کند.

احترام به حریم خصوصی و آزادی دسترسی به دانش، خواسته‌ی بحق هر کاربر ایرانی است.

فیلترینگ باعث می‌شود کودکان و نوجوانان برای دسترسی به محتوای معمولی هم از فیلترشکن استفاده کنند و در معرض محتوای نامناسب قرار گیرند.

شفافیت حاکمیتی در گرو آزادی رسانه‌های آنلاین است. محدودیت، دشمن شفافیت است.

حق دانستن و انتشار افکار، در قانون اساسی محترم شمرده شده و فضای مجازی بستر تحقق این حق است.

در روز جهانی آزادی سایبری، خواهان رفع محدودیت‌های غیرضروری و احترام به انتخاب کاربران هستیم.