متن طنز مجری برای میان برنامه جشن ۱۷ ربیع 1405

بچه‌ها دقت کردید هروقت جشن میلاد و تعطیلیه، فرداش امتحان ریاضی داریم؟ اصلاً یه قانون نانوشته‌ست! اما عیب نداره، به عشق پیامبر (ص) و امام صادق (ع) حاضریم شنبه‌ها هم بیایم مدرسه... (مکث) البته شوخی کردم، خدا نکنه!

میگن هفته وحدت، هفته‌ایه که شیعه و سنی با هم دست برادری میدن. اما تو مدرسه ما هفته وحدت وقتیه که سر جلسه امتحان، برگه تقلب بین ردیف اول و آخر با سرعت نور جابجا میشه! این وحدت رو باید ثبت جهانی کنن!

بچه‌ها یه بویی میاد... بوی گل نیستا، بوی کیک و ساندیسه! میدونم الان همه حواستون پیش اون جعبه‌های گوشه سالنه. قول میدم اگه ساکت باشید و خوب دست بزنید، به همتون میرسه. اگرم ساکت نباشید... خودم همه رو میخورم!

یه صلوات بفرستید که سقف سالن بلرزه! (بعد از صلوات): باریکلا! انرژی‌تون عالیه، ولی فکر کنم انرژی‌تون به خاطر امید به تعطیلی فرداست، نه خود جشن! ولی متاسفانه باید بگم فردا مدرسه بازه بازه!

میدونید چرا ما ایرانیا عید ۱۷ ربیع رو خیلی دوست داریم؟ چون تنها عیدیه که توش دو تا تولد داریم، ولی کادو نمیدیم، فقط عیدی میگیریم! کاش هر روز ۱۷ ربیع بود.

بچه‌ها پیامبر ما پیامبر مهربانیه، امام صادق هم امام علم. پس بیایید به احترام این دو بزرگوار، امروز با هم مهربون باشیم و... (با خنده) تکالیف‌مون رو از رو دست هم‌دیگه ننویسیم! این دومی خیلی سخته میدونم!

کی اینجا اسمش محمده؟ دستا بالا. کی صادقه؟ کی جعفره؟ ماشالله! نصف مدرسه که همنام آقاهان. شماها باید امروز شیرینی بدید بچه‌ها. نمیشه که فقط اسمش رو یدک بکشید، باید دست به جیب بشید!

بچه‌ها الان گروه سرود میاد بالا. خواهشاً باهاشون لب‌خوانی نکنید، بذارید خودشون بخونن. اون دفعه گروه سرود داشت میخوند، صدای شما از اونا بلندتر بود، بنده خداها میکروفون رو خاموش کردن رفتن پایین!