شوخی با خاموش کردن کولر توسط پدران، یکی از رایجترین و محبوبترین سوژههای طنز در فرهنگ عامه ایران است. این شوخی ریشه در مدیریت اقتصادی و دلسوزی پدران برای هزینههای خانواده دارد که با چاشنی اغراق، به نمادی از شروع فصل تابستان تبدیل شده است. این طنزها نه تنها بیاحترامی نیست، بلکه نشاندهنده صمیمیت و فضای گرم (و گاهی گرم از نظر دما!) خانوادههای ایرانی است.
کولرهای آبی که به کولر ایرانی هم معروف هستند، دهههاست که یار جدا نشدنی پشتبامهای ایراناند. با شروع اول تیر، سرویس کردن کولر و تعویض پوشال، آیینی مردانه است که معمولاً با غرغرهای شیرین پدرانه همراه است. این وسیله سرمایشی، نوستالژی مشترک تمام نسلهای بعد از انقلاب است.
اگرچه این متنها جنبه شوخی دارند، اما در دل خود پیامی جدی درباره لزوم صرفهجویی در مصرف برق دارند. پدران با حساسیت روی خاموش کردن کولر، در واقع ناخودآگاه در حال آموزش مدیریت منابع به فرزندان هستند، هرچند روش آموزشی آنها گاهی باعث کلافگی میشود!
یکی از دلایل علمی این جنگ خانگی، تفاوت متابولیسم بدن جوانان و سالمندان است. جوانان معمولاً گرماییتر هستند و والدین مسنتر زودتر احساس سرما میکنند. درک این تفاوت فیزیولوژیک میتواند به صلح پایدار در کنار کلید کولر کمک کند.
سالها بعد، همین دعواهای کوچک سر کولر به شیرینترین خاطرات تبدیل میشوند. اول تیر بهانهای است تا با لبخند به این تفاوت سلیقهها نگاه کنیم و قدردان سایه پدر و سقف خانهای باشیم که در آن کولری هست، چه روشن و چه خاموش.
