نوجوانانی که برای اولین بار روزه میگیرند (روزه اولیها) در سنین حساس رشد جسمانی و بلوغ قرار دارند. حذف وعده سحری برای این گروه سنی بسیار مضر است و میتواند منجر به افت قند خون، سردرد، اختلال در تمرکز و توقف رشد شود. سحری برای نوجوانان حکم یک وعده ناهار کامل را دارد و باید حاوی پروتئین، کربوهیدراتهای پیچیده و فیبر باشد تا انرژی مورد نیاز بدن را برای حدود 15 ساعت تامین کند.
کمآبی یکی از چالشهای اصلی روزهداری برای نوجوانان پرتحرک است. نوشیدن آب زیاد به صورت یکجا در سحر فایدهای ندارد و به سرعت دفع میشود. بهترین راهکار، مصرف تدریجی مایعات از افطار تا سحر است. همچنین مصرف میوههای آبدار، سبزیجات، و شربتهای سنتی مانند خاکشیر و تخم شربتی که آب را در خود نگه میدارند، در وعده سحر ضروری است. پرهیز از ادویههای تند و نمک زیاد نیز از تشنگی جلوگیری میکند.
تغییر الگوی خواب در ماه رمضان میتواند بر عملکرد تحصیلی نوجوانان تاثیر بگذارد. بیدار شدن برای سحر و دیر خوابیدن بعد از افطار، چرخه خواب را بهم میریزد. والدین باید محیط را طوری مدیریت کنند که نوجوانان شبها زودتر بخوابند و در طول روز نیز یک خواب کوتاه (قیلوله) داشته باشند. کمبود خواب باعث تحریکپذیری عصبی و کاهش قدرت یادگیری میشود.
هرچند روزهداری برای افراد سالم واجب است، اما اگر نوجوان دچار علائمی مانند سرگیجه شدید، تاری دید، تهوع مداوم، یا افت فشار خون ناگهانی شد، باید روزه را افطار کند. اصرار بر روزهداری در شرایطی که بدن تحمل آن را ندارد، شرعاً و عقلاً جایز نیست. مشاوره با پزشک قبل از ماه رمضان برای نوجوانانی که بیماری زمینهای یا کمخونی دارند، الزامی است.
افت قند خون در ساعات پایانی روز میتواند منجر به کاهش آستانه تحمل و پرخاشگری در نوجوانان شود. مصرف قندهای طبیعی مثل خرما، کشمش و عسل در سحر به ثبات قند خون کمک میکند. همچنین مصرف ویتامینهای گروه B که در غلات کامل و حبوبات یافت میشود، بر سلامت سیستم عصبی و آرامش روانی تاثیر مثبت دارد.
