در فرهنگ غنی اسلامی و ایرانی، معلم و استاد جایگاه پدری و معنوی دارند. احترام به مقام علم و عالم، از سفارشات موکد پیامبر اکرم (ص) و ائمه اطهار (ع) است. ارسال پیام تبریک در مناسبتهای مذهبی مهمی چون ماه شعبان، نشاندهنده قدرشناسی شاگرد و رعایت ادب در برابر مقام شامخ استادی است.
ماه شعبان، ماه پیامبر (ص) است که خود شهر علم و معلم بشریت بودند. تبریک این ماه به اساتید، نوعی ارتباط ظریف میان علم آموزی و معنویت ایجاد میکند. متون ادبی که برای این منظور انتخاب میشوند، معمولاً بر نورانیت علم و جایگاه رفیع معرفت در دین مبین اسلام تاکید دارند.
استفاده از زبان معیار، ادبی و فاخر در پیامهای تبریک به اساتید، نشاندهنده بلوغ فکری و اجتماعی دانشجو یا دانشآموز است. این نوع پیامها بر خلاف پیامهای عامیانه، حامل بار احترامی ویژهای هستند که شأن محیط علمی و دانشگاهی را حفظ میکنند و باعث تحکیم روابط سازنده میان استاد و شاگرد میشوند.
در متون تبریک ماه شعبان، گنجاندن جملات دعایی برای سلامتی و عاقبت بخیری استاد بسیار پسندیده است. این کار مصداق حدیث «من لم یشکر المخلوق لم یشکر الخالق» است و نشان میدهد که شاگرد زحمات معلم خود را فراموش نکرده و در لحظات معنوی به یاد اوست.
متن تبریک برای استاد باید کوتاه، پرمغز، و عاری از شوخیهای سخیف یا کلمات بیش از حد صمیمی باشد. استفاده از القاب مناسب، اشاره به مناسبت مذهبی با ادبیاتی فاخر، و آرزوی توفیقات معنوی، از ارکان یک پیام تبریک استاندارد و وزین برای قشر فرهیخته است.
